Η Ελλάδα φημίζεται παγκοσμίως για τις παραμυθένιες ακτές της, τα κρυσταλλένια νερά και το ατελείωτο γαλάζιο. Ωστόσο, πίσω από την εντυπωσιακή εικόνα ορισμένων δημοφιλών προορισμών, κρύβονται σοβαροί κίνδυνοι για τους ανεπαρκώς υποψιασμένους λουόμενους.
Από άγρια θαλάσσια ρεύματα και απόκρημνες προσβάσεις μέχρι μολυσμένα νερά, αυτές είναι οι επτά ελληνικές παραλίες στις οποίες η βουτιά απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή και σύνεση.
Η Πλατιά Άμμος στην Κεφαλονιά ξεχωρίζει για την άγρια ομορφιά της, αλλά η προσπέλασή της αποτελεί πλέον άθλο. Για να προσεγγίσει κανείς την ακτή, χρειαζόταν παλαιότερα να καταβληθεί ιδιαίτερη προσπάθεια κατεβαίνοντας περισσότερα από 400 σκαλοπάτια κάτω από τον καυτό ήλιο.
Μετά τις έντονες βροχοπτώσεις και τους σεισμούς του 2014, η υποδομή υπέστη σοβαρές ζημιές και πολλά σκαλιά κατέρρευσαν, καθιστώντας την πρόσβαση εξαιρετικά επικίνδυνη. Παράλληλα, αν η θάλασσα “αγριέψει”, τα κύματα και τα ρεύματα μετατρέπουν το κολύμπι σε επικίνδυνη δοκιμασία.
Στο βουνό των Κενταύρων, η παραλία του Χορευτού γοητεύει τους επισκέπτες, αλλά κρύβει σημαντικά μυστικά. Όταν στην περιοχή πνέουν ισχυροί βόρειοι άνεμοι, τα κύματα αποκτούν τεράστια ένταση.
Το νερό “σκάβει” την αμμουδιά, δημιουργώντας απότομο βάθος πολύ κοντά στην ακτή, ενώ τα ισχυρά υποθαλάσσια ρεύματα μπορούν εύκολα να παρασύρουν ακόμα και έμπειρους κολυμβητές.
Τα ιστορικά Μάταλα στη νότια Κρήτη είναι πασίγνωστα, αλλά η θάλασσά τους απαιτεί τεράστια προσοχή. Η ακτή διαθέτει πολύ απότομη κλίση και βαθαίνει απότομα, ενώ όταν επικρατεί θαλασσοταραχή, τα κύματα βγαίνουν μέχρι τις ξαπλώστρες.
Οι ναυαγοσώστες βρίσκονται σε διαρκή επιφυλακή, καθώς τα ρεύματα τραβούν τους λουόμενους στα ανοιχτά. Αντίστοιχη επικίνδυνη εικόνα με ισχυρούς κυματισμούς και βαθιά νερά συναντά κανείς και στην παραλία του Αγίου Παύλου στο Ρέθυμνο.
Το Καλάμι στα Κύθηρα δεν είναι μια συμβατική παραλία. Η κατάβαση προς αυτήν είναι εξαιρετικά δύσβατη και επικίνδυνη, καθώς απαιτεί σκαρφάλωμα από βράχο σε βράχο.
Η πρόσβαση είναι απαγορευτική για οικογένειες με μικρά παιδιά ή άτομα χωρίς καλή φυσική κατάσταση, αφού η διαδρομή θυμίζει περισσότερο εκπαίδευση ορεινών καταδρομών παρά καλοκαιρινή εξόρμηση.
Η παραλία Νας στην Ικαρία είναι ίσως μία από τις πιο επικίνδυνες ολόκληρης της χώρας. Παρά την εξωτική της ομορφιά, τα υποθαλάσσια ρεύματα είναι εξαιρετικά ισχυρά και επικίνδυνα, παρασύροντας οτιδήποτε βρεθεί στο πέρασμά τους προς τα ανοιχτά. Η κολύμβηση εκεί, ειδικά όταν έχει κύμα, συνιστά τεράστιο ρίσκο.
Στην Αττική, ο κίνδυνος δεν προέρχεται πάντα μόνο από τα κύματα, αλλά και από την ποιότητα των υδάτων. Η Κακιά Θάλασσα στην Κερατέα, εκτός από τους δυνατούς ανέμους, έχει επιβαρυνθεί κατά καιρούς από υψηλές συγκεντρώσεις βακτηρίων (όπως E. Coli και εντερόκοκκους), σύμφωνα με μετρήσεις του ΠΑΚΟΕ.
Παρόμοια προβλήματα μόλυνσης ή επικίνδυνων προσβάσεων έχουν καταγραφεί κατά καιρούς και σε άλλα σημεία του σαρωνικού και ευβοϊκού αττικού μετώπου (όπως τμήματα στο Ζούμπερι, τη Βραυρώνα ή τα βράχια της Πειραϊκής), καθιστώντας απαραίτητο τον έλεγχο των επίσημων εκθέσεων πριν από κάθε βουτιά.
Αν και η Σάρτη στη Χαλκιδική αποτελεί δημοφιλή προορισμό για χιλιάδες τουρίστες, η θάλασσά της κρύβει παγίδες. Όταν πνέουν ανατολικοί άνεμοι, δημιουργούνται μεγάλα κύματα και ισχυρά ρεύματα “επιφάνειας και βυθού”, τα οποία δυσκολεύουν ακόμη και τους πιο έμπειρους κολυμβητές να επιστρέψουν στην ακτή.