Σε κατάσταση σοκ παραμένει η τοπική κοινωνία του Τυρνάβου και η εκπαιδευτική κοινότητα της Κρήτης μετά τον αδόκητο χαμό του 28χρονου Θοδωρή. Τα ερωτηματικά, η οργή για τις καθυστερήσεις στην ιατροδικαστική εξέταση και η σπαρακτική μαρτυρία της αδελφής του.
Βαρύ πένθος σκεπάζει τον Τύρναβο και το Ρέθυμνο για τον ξαφνικό θάνατο του 28χρονου αναπληρωτή δασκάλου, ο οποίος εντοπίστηκε νεκρός μέσα στο σπίτι του. Ο νεαρός εκπαιδευτικός, που περιγράφεται ως ένα παιδί «γεμάτο ζωή», έφυγε από τη ζωή δέκα χρόνια μετά την απώλεια της μητέρας του, βυθίζοντας την οικογένειά του σε έναν δεύτερο, αβάσταχτο κύκλο πένθους.
Η αδελφή του αδικοχαμένου Θοδωρή, μιλώντας στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα», περιέγραψε τις δραματικές ώρες της αναζήτησης. Όπως εξήγησε, οι επανειλημμένες κλήσεις της έμεναν αναπάντητες από το πρωί, με την ίδια αρχικά να θεωρεί πως ο αδελφός της βρισκόταν στο σχολείο.
«Μετά πήγε 2:30, 3:30, 5:30… και εμένα με έζωναν τα φίδια. Έστειλα μήνυμα σε έναν φίλο του και του λέω “ακόμα κοιμάται ο αδερφός μου;”. Μου απάντησε πως θα πάει να δει».
Advertisement
Η τραγική κατάληξη γράφτηκε όταν ο φίλος του, συνοδευόμενος από αστυνομικούς, μπήκε στο σπίτι και τον εντόπισε χωρίς τις αισθήσεις του πάνω σε μια καρέκλα.
Η αδελφή του 28χρονου δεν έκρυψε την οργή της για τον τρόπο με τον οποίο πληροφορήθηκε τον θάνατο του αδελφού της από τις αρχές, περιγράφοντας μια σκληρή και απότομη διαδικασία:
«Μου λέει ο αστυνομικός: “Ο αδερφός σας πέθανε”. Ήμουν μόνη μου στο σπίτι και έπαθα κρίση πανικού».
«Ήξερα ότι είχε φύγει, όπως το ένιωσα και στη μαμά μου. Έχουμε μεγάλη φωτιά τώρα».
Συγγενείς και φίλοι κάνουν λόγο για έναν άνθρωπο χαμογελαστό και ευγενικό, που δεν ήθελε ποτέ να επιβαρύνει τους γύρω του. «Ίσως είχε κάποιο πρόβλημα και δεν μας το έλεγε, γιατί κρυβόταν πάντα. Στη μαμά μου, που την χάσαμε 42 χρονών, δεν έκλαψε ποτέ μπροστά μου», ανέφερε η αδελφή του.
Πέρα από τον θρήνο, η οικογένεια εκφράζει την απόγνωσή της για τη γραφειοκρατική και λειτουργική εμπλοκή στην Κρήτη. Λόγω έλλειψης ιατροδικαστών, η νεκροψία-νεκροτομή καθυστέρησε τρεις ολόκληρες ημέρες, παρατείνοντας το μαρτύριο των συγγενών.
«Καθόμαστε τρεις μέρες και είμαστε σαν πεθαμένοι. Ολόκληρη Κρήτη έχει έναν άνθρωπο να κάνει νεκροψία;», διερωτήθηκε με παράπονο η οικογένεια, ζητώντας απαντήσεις για τα αίτια που έκοψαν το νήμα της ζωής ενός «παντάγερου» νέου ανθρώπου τόσο πρόωρα.