Advertisement
LIFESTYLE

Χρήστος Κυριαζής: Ο ροκάς που έγραφε λαϊκά σουξέ αλλά δεν έκανε ποτέ καριέρα στις πίστες επειδή δήλωνε φάλτσος

14:27
Newsroom

Χρήστος Κυριαζής, μια ιδιαίτερη περίπτωση ανθρώπου που από τα ροκ γκρουπ, τη δουλειά στο επιπλάδικο, βρέθηκε μέσα στα σουξέ και από εκεί ξανά πίσω στα έπιπλα.

Μπορεί να είναι ροκάς αλλά αγαπάει το λαϊκό τραγούδι και γράφει επιτυχίες. Συγχρόνως δηλώνει πως είναι φάλτσος και πως στα μπουζούκια έχει πάει μόνο δύο φορές στη ζωή του.

Advertisement

Ποιος δεν γνωρίζει τη μεγάλη επιτυχία με το «Μου θυμίζεις τη μάνα μου» το 1992 σε πείσμα των δισκογραφικών που γελούσαν με τα τραγούδια του. Εκτός της Sony. Ακολούθησαν τα «Έχω κλάψει», «Επιμένω», «Έλα μωράκι μου», «Τα τσιγάρα τα ποτά και τα ξενύχτια» όλα σε μουσική και στίχους δικούς του. Ο Χρήστος Κυριαζής, δεν μπορεί να τραγουδήσει κάτι εάν δεν το έχει γράψει ο ίδιος. Μιλάει για τον Μάνο Χατζηδάκι, τον Άκη Πάνου, τον Ζαμπέτα και την εξαφάνισή του.

Χρήστος Κυριαζής : Από τα έπιπλα στο τραγούδι

Πώς όμως ένας επιπλοποιός ασχολήθηκε το τραγούδι, ο Χρήστος Κυριαζής σημειώνει ότι «Από μικρός έπαιζα μουσική. Είχαμε φτιάξει με τους φίλους μου ένα συγκρότημα, τις Πρόκες. Ο πατέρας μου ήταν αξιωματικός στο Βασιλικό Ναυτικό τότε και τα αδέλφια μου φτιάχνανε έπιπλα.

Advertisement

Κάποια στιγμή μου είπαν να ασχοληθώ κι εγώ με τα έπιπλα. Δέχτηκα αρκεί να κάναμε και δικά μου σχέδια. Η κιθάρα όμως δίπλα, πάντα. Στο αυτοκίνητο, στο μαγαζί, στο μπάνιο, παντού. Χωρίς κιθάρα δεν μπορώ. Δεν έχω πει ποτέ τραγούδι αλλουνού. Ούτε έχω πάρει στίχους από άλλους».

Advertisement

Όταν γράφω δεν σκέφτομαι εάν θα κάνει επιτυχία ή όχι. Εγώ θέλω να πω αυτό που αισθάνομαι. Από εκεί και ύστερα το τραγούδι βρίσκει το δρόμο του

Σε ότι αφορά το τραγούδι άλλου που δεν μπορεί να ερμηνεύσει ο Χρήστος Κυριαζής σημειώνει ότι «εάν δεν το έχω βιώσει, δεν μπορώ να το πω. Και οι στιγμές που μπορεί να σου έρθει η έμπνευση για ένα κομμάτι δεν ξέρεις πότε είναι.

Advertisement

Για αυτό έχω την κιθάρα δίπλα μου κι ένα κασετοφωνάκι μικρό και γράφω τους στίχους. Λες και το τραγούδι είναι κάπου γραμμένο μες το μυαλό μου και αρχίζω και το θυμάμαι.

Ένα κομμάτι έχω πει του Τσιτσάνη και το είπα με δυσκολία. Δεν λειτουργώ σαν τραγουδιστής, λειτουργώ σαν δημιουργός. Ένα καλό τραγούδι, είτε το πει ένας μεγάλος τραγουδιστής, είτε ένας μικρός, άμα είναι καλό το τραγούδι θα γίνει επιτυχία. Εγώ είμαι φάλτσος, δεν πατάω καλά στις νότες. Ο Ζαμπέτας μου είχε πει: “Κυριαζή στη χαραμάδα είσαι”. Ούτε ο Μπομπ Ντίλαν πατάει καλά. Ο δημιουργός δεν κοιτάει να πει πολύ ωραία το τραγούδι, κοιτάει να εκφράσει αυτό που έχει γράψει, το ποίημα»”.

Χρήστος Κυριαζής : Γίνεται τυχαία ένα τραγούδι σουξέ

“Ένα τραγούδι το οποίο κάνει επιτυχία, αγγίζει τη μάζα, για μένα είναι καλό. Δεν είναι τυχαίο να γίνει σουξέ. Όλοι οι τραγουδιστές ψάχνουν το σουξέ, όχι το τραγούδι.

Μπορεί να ακούσεις ένα τραγούδι που εσένα να μην σου λέει τίποτα αλλά να το ακούς παντού. Όταν ο Αντώνης Τουρκογιώργης , ο πιο σημαντικός συνεργάτης μου, ενοχρηστρωτής και παραγωγός, στενός μου φίλος και Πειραιώτης, είχε πάει στις εταιρείες το «Έχω κλάψει», το «Μου θυμίζεις τη μάνα μου» γελούσανε με τα τραγούδια μου. Όμως εγώ αυτό ένιωθα, αυτό ήθελα να πω. Έξι εταιρείες είπαν όχι και η Sony είπε ναι. Έγιναν επιτυχίες και οι άλλοι μετά τραβούσανε τα μαλλιά τους.

Advertisement

Παράλληλα σημειώνει πως όταν γράφει δεν γνωρίζει αν θα γίνει ένα τραγούδι επιτυχία. “Όχι, εγώ όταν γράφω δεν σκέφτομαι εάν θα κάνει επιτυχία ή όχι. Εγώ θέλω να πω αυτό που αισθάνομαι. Από εκεί και ύστερα το τραγούδι βρίσκει το δρόμο του. Το “Έλα μωράκι μου” γράφτηκε εδώ στην καφετέρια Fontana στο Πασαλιμάνι.

Παίζαμε κιθάρες, περνάγανε τα κορίτσια, γράφτηκε το τραγούδι, έγινε δίσκος μετά από 10 χρόνια στη Lyra. Γίνεται επιτυχία το “Μου θυμίζεις τη μάνα μου” ανεβαίνω Θεσσαλονίκη κι ένας τυπάς από τον Ant1 radio, μου λέει “εγώ το έκανα επιτυχία στη Θεσσαλονίκη το Έλα μωράκι μου”. Το έβαλα στη φίλη μου και τσιμπήσανε όλοι, πήραν φωτιά τα τηλέφωνα. Θα με θυμηθείς του χρόνου θα έρθει και στην Αθήνα. Κι έτσι κι έγινε! Έγινε μόνο του, δεν το έσπρωξε κανείς. Και τι είναι το “Έλα μωράκι μου”; Ένα ψηστήρι είναι».

«Το “Βράδυ Σαββάτου” το είχα πει κι εγώ. Ο Παπακωνσταντίνου με πήρε τηλέφωνο και με ρώτησε αν μπορεί να το πει. Το κομμάτι έγινε γνωστό χάρη στο Βασίλη. Αυτό γράφτηκε στο λιμάνι στον Πειραιά».

Στην ερώτηση αν ήταν μαμάκιας για αυτό έγραψες το «Μου θυμίζεις τη μάνα μου», υποστηρίζει «Ναι πολλές φορές μου το έχουν πει. Δεν κάθομαι να σκεφτώ οι σκέφτονται οι άλλοι για μένα. Πρέπει να κάνεις αυτό που πιστεύεις κι αυτό που αγαπάς».

Χρήστος Κυριαζής : Είχε διαλέξει τραγούδι μου ο Χατζηδάκις

Σε σχέση με το σήμερα και αν θα μπορούσαν να σταθούν αυτά τα τραγούδια, λέει. «Δεν μπορεί να το ξέρει κανείς αυτό, αλλά έχω την εντύπωση ότι όταν γίνεται μία πολύ μεγάλη επιτυχία είναι πολλοί οι παράγοντες. Δεν είναι μόνο το τραγούδι, αυτός που το λέει, αυτός που το έχει γράψει. Είναι και η εποχή και το timing.

Είχε διαλέξει ένα τραγούδι μου ο Χατζηδάκις στους Αγώνες Τραγουδιού της Κέρκυρας. Και μου λέει ο Μάνος “θα το πεις εσύ ε;” “Και του λέω δεν μπορώ κ. Μάνο να το πω γιατί έχω να πάω Θεσσαλονίκη”, είχα ένα συγκρότημα εκεί. Το έδωσε και το είπε ο Βασίλης Λέκκας, το “Κυριακή απόγευμα”. Κάποια στιγμή με φώναξε στον “Μαγεμένο Αυλό” να φάμε και να γνωριστούμε καλύτερα και με ρώτησε τι άλλα έχω γράψει.

Πήρα την κιθάρα και έπαιζα. Και μου λέει “θα πας καλά εσύ, κάτι γίνεται με σένα”. Παρόλο που είχε παρεξηγηθεί που δεν πήγα τότε να πω το τραγούδι. Μία άλλη φορά είχε κάνει ο Δήμος Μούτσης ένα κάλεσμα σε νέους τραγουδιστές στον “Αιγόκερω” σε μία μπουάτ στην Πλάκα. Και πήγα κι εγώ πιτσιρικάς με μία κιθάρα και ήρθε η σειρά μου. Και του λέω θα πω ένα τραγούδι μου και μου λέει “Τι τραγούδι σου, πλάκα μας κάνεις; Εδώ περιμένω τραγουδιστές να πούνε τα τραγούδια μου”. Του λέω συγγνώμη και πάω να φύγω. Μου είπε να παίξω κάτι. Παίζω ένα τραγούδι μου και μου λέει “κάτι θα κάνεις εσύ”».

Η γνωριμία με τον Άκη Πάνου

«Ο πατέρας μου είχε λόξα με τον Άκη Πάνου. Έπαιζα σπίτι μου κάτι κομμάτια και μου έλεγε ο πατέρας μου “τι μαλ…ες είναι αυτές, μπαλάντες, άκου λίγο Άκη Πάνου. Δεν ήξερα ποιος είναι και πήγα και πήρα ένα δίσκο του που λεγόταν τα “Μεγάλα τραγούδια” και παθαίνω την πλάκα μου. Ήταν το ελληνικό μπλουζ.

Και κάποια στιγμή στη Θεσσαλονίκη σε ένα κέντρο, μου λέει ο Νίκος στο βιολί, “Χρήστο δεξιά είναι ο Άκης με δύο άτομα”. Εγώ δεν έβλεπα και με τα φώτα. Στο διάλειμμα πάω στο καμαρίνι και μου λέει ο παραγωγός Τάσος Φαληρέας “σήκω και πήγαινε”. Ντρεπόμουν. Και εκεί που μιλούσαμε μπαίνει μέσα ο Άκης. Πάω να σηκωθώ, “κάτσε κάτω ρε” μου λέει. Εκείνη τη στιγμή έλεγα να ζούσε ο πατέρας μου και να του έλεγα ότι ήρθε ο Άκης Πάνου να με ακούσει.

Γνώρισα λίγα πρόσωπα στη μουσική, όποιον ήρθε να με δει. Εγώ δεν έχω πάει σε προγράμματα, έχω δει μόνο τον Άκη Πάνου στα “Εννέα Όγδοα” και όταν με πήγε ο Μίλτος Καρατζάς και είδαμε Βασίλη Καρρά, Χρήστο Μενιδιάτη και Καίτη Γαρμπή. Δεν έχω ξαναπάει σε μπουζούκια. Ποτέ. Ήμουν πιο πολύ ροκ σκηνή. Αλλά γνώρισα σημαντικά πρόσωπα τον Μητροπάνο, τον Τόλη, την Μαρινέλλα, τον Κόκοτα, τον Σφακιανάκη. Τους άρεσε πολύ ο στίχος μου».

Εν αρχή ην ο Λόγος

«Για μένα εν αρχή ην ο Λόγος. Είναι τι λες, όχι τι παίζεις. Μπορεί να παίζεις παπάδες και να πει ο άλλος μία κουβέντα και να καταστρέψει τα πάντα. Όταν γνώρισα τον Σταύρο τον Ξαρχάκο, τρελάθηκα. Όταν άκουσα το ρεμπέτικο ο λόγος του Γκάτσου με κάρφωσε.

Και πρόσεξε οι στιχουργοί, οι ποιητές έρχονται δεύτεροι ενώ είναι οι πρώτοι, γιατί αν δεν έχεις το κείμενο δεν μπορείς να γράψεις μουσική. Πρέπει να γραφτεί το κείμενο για να γράψεις μουσική, πρέπει να γραφτεί το κείμενο για να κάνεις σκηνοθεσία στο θέατρο».

Δεν ακολουθεί τη γραμμή άλλων που γράφουν στίχους πάνω στη μουσική διότι όπως εξηγεί «ο στίχος αυτός δεν βγαίνει από την καρδιά βγαίνει τεχνητά. Ψάχνεις να βρεις τις ατάκες για να κουμπώσουν. Εμένα μου έρχεται μία ιδέα, ένας στίχος γίνεται μία συγκίνηση και το γράφω.

Και πολλές φορές δεν το γράφω με ρίμα το γράφω πρόχειρα, πρωτόγονα. Μετά το φτιάχνω. Έχω στίχους θλιμμένους με χαρούμενη μουσική. Το “Ημεροβίγλι” είναι μπάλος και ο τύπος έχει τρελαθεί με την τύπισσα στο Ημεροβίγλι.

Δεν είναι χαρούμενο κομμάτι, η μουσική το κάνει χαρούμενο. Δεν πρέπει να είναι χαρούμενος και ο στίχος και η μουσική, ταγεράκι. Εγώ αφήνω το τραγούδι να βγει λεύτερο. Ξέρεις πόσα “όχι” έχω πάρει στα ζωή μου; Παίρνανε τραγούδια οι τραγουδιστές και μου λέγανε δεν μου αρέσει. Δεν με έπαιρνε από κάτω, συνέχιζα. Τώρα τελευταία μου λένε ο τρόπος που γίνεται η ενορχήστρωση είναι πιο μοντέρνος. Ποια ενορχήστρωση; εάν είναι καλό το τραγούδι και με μία κιθάρα είναι καλό. Πρέπει να βάλεις 1.000 όργανα δηλαδή και να κάνουμε εντυπωσιασμούς;

Δεν κυνήγησα τα λεφτά. Ήθελα να ζω απλά και να είμαι κοντά στο σπίτι και την οικογένειά μου. Πρέπει να είμαστε ευγνώμονες που έχουμε τα απαραίτητα

Κάνει πάλι εμφανίσεις

Αγαπημένο του τραγούδι είναι «Το “Να είσαι εδώ” δεν το ξέρει ο πολύς κόσμος», ενώ σχετικά με την εξαφάνισή του υποστηρίζει “Είχα προτάσεις και από δυνατά ονόματα. Ήθελα, αλλά δεν μου έβγαινε. Είμαι λίγο περίεργο άτομο. Μερικοί θίχτηκαν που είπα “όχι”, άλλοι το κατάλαβαν.

Δεν έχω πρόβλημα να συνεργαστώ με τον οποιοδήποτε αρκεί να μου αρέσει η παρέα. Τώρα θα κάνουμε κάποιες εμφανίσεις με μία μπάντα που έχω με νέα παιδιά. Δεν έχουμε μπάσο, ντραμς, έχουμε μόνο τραμπούκα όργανο, κιθάρα κι ένα μπουζούκι. Χρήστος Κυριαζής and the band λέγεται. Σαν να είμαστε πιτσιρικάδες. Είμαι 65 και είμαι ακόμα με μία κιθάρα στο χέρι. Αυτό έχει μεγάλη πλάκα.

Στον Μίλτο Καρατζά τα χρωστάω όλα. Αυτός είναι η αιτία που βγαίνω πάλι και τραγουδάω. Είναι στενός μου φίλος και βαθύς γνώστης της ελληνικής μουσικής. Είμαι τυχερός που τον έχω κοντά μου».

«Αυτό που σκέφτομαι μερικές φορές είναι μέχρι πότε θα έχω αυτό το κέφι να παίζω. Βλέπω φωτογραφίες μου πιτσιρικάς και αναρωτιέμαι πώς πέρασαν τα χρόνια. Η μουσική είναι ψυχική ανάγκη. Με βοήθησε πολύ στη ζωή μου. Έμαθα μερικά κομμάτια του εαυτού μου από την μουσική. Είναι θεραπεία. Στενοχώρια είχα, έπαιρνα την κιθάρα μου.

Τα ίδια μου λέει και ο γιος μου, όταν μου την δίνει κάτι πάω σπίτι και παίζω κιθάρα. Ο Πυθαγόρας λέει ότι “η ομορφιά και η μουσική σε ανεβάζουν στα ουράνια”. Τα πιο πολλά τραγούδια τα έχω γράψει ξημερώματα μόνος μου στο μπαλκόνι ή στο αυτοκίνητο. Πάω μία βόλτα μου έρχεται κάτι πάω στην άκρη και γράφω. Με έχουν πει τρελό δεν με νοιάζει».

Τι τύπος είναι τελικά ο Χρήστος Κυριαζής;

«Ο Χρήστος Κυριαζής είναι ένα παιδί που γεννήθηκε στον Πειραιά, με μία κιθάρα στο χέρι που συνεχίζει να αγαπάει την πόλη του. Μένω στον Άλιμο αλλά όλη μέρα είμαι Πειραιά. Δεν μπορώ να ξεκολλήσω από αυτή την πόλη.

Κι έγραψα ένα τραγούδι: Αυτήν την πόλη που στην καρδιά μου κουβαλάω δεν την ξεχνάω όπου κι αν σταθώ. Με έχει εμπνεύσει για αυτό την αγαπάω είναι η γκόμενα που την αποζητώ. Σβηστά τα κτίρια και το λιμάνι άδειο στο καμπαρέ το πρόγραμμα τελείωσε νωρίς πίνω μία μπύρα ανάβω ένα τσιγάρο όλα στη σκέψη μου μια πιο πολύ εμείς».

Τα πάθη που έχει είναι «Ψάρεμα. Ψαρεύω πιο πολύ για την διαδικασία που λέει και ο Χεμινγουέι. Ηρεμείς, σκέφτεσαι. Μου αρέσει το ξημέρωμα η αυγή, σου δίνει μία αίσθηση ελευθερίας όταν είσαι στη θάλασσα».

Και πιστεύει «στον Χριστό, στα λόγια Του. Πού αλλού να πιστέψω δηλαδή; Μου είχε μιλήσει η μάνα μου για τον Χριστό, μεγαλώνοντας άρχισα να παίρνω χαμπάρι πράγματα μέχρι που πήγα και στο Άγιο Όρος και εκεί άλλαξε όλη η σκέψη μου».

Δεν κυνήγησα τα λεφτά

Λεφτά έβγαλες; “Όχι δεν τα κυνήγησα τα λεφτά. Ήθελα να ζω απλά και να είμαι κοντά στο σπίτι και την οικογένειά μου. Πρέπει να είμαστε ευγνώμονες που έχουμε τα απαραίτητα. Να κάνω πράγματα για να βγάλω χρήματα και να μην νιώθω καλά μέσα μου, γιατί να το κάνω;»

Σχετικά με τη μουσική σήμερα λέει, «Είναι εποχές που βγαίνουν δυνατά τραγούδια κι άλλες που βγαίνουν πιο αδύναμα. Τώρα γίνονται πολλές διασκευές. Δεν υπάρχει έμπνευση στο να βγει κάτι καινούριο. Το κομμάτι του Σαββόπουλου που το έκανε διασκευή ο Χαρούλης το “Έλα στο χορό”, όταν το έβγαλε ο Διονύσης δεν πήγε, με τον Χαρούλη έγινε επιτυχία. Αλλά είναι διασκευή, δεν είναι καινούρια πρόταση.

Και το τραγούδι που θα ήθελε να είχε γράψει ο Χρήστος Κυριαζής είναι “του Τσιτσάνη το “Συννεφιασμένη Κυριακή” και του Περίδη το “Κάτι μου κρύβεις”».

TAGS:
Advertisement