Enimerotiko.gr
Gossip Lifestyle

Δημήτρης Καλλιβωκάς: Τα χρόνια στη κατοχή, τα παιδιά που “σκότωσε”, η νίκη κατά του καρκίνου και η τελευταία επιθυμία

Ο Δημήτριος Καλλιβωκάς είναι Έλληνας ηθοποιός που διακρίθηκε στον παλαιό ελληνικό κινηματογράφο και στο θέατρο.

Γράφει η Έπη Τρίμη

Γεννήθηκε το 1930. Είναι κάτοικος της συνοικίας Νέα Κυψέλη Αθηνών και παιδί της κατοχής. Όπως ο περισσότερος κόσμος ένιωσε την πείνα και τη στέρηση σε βασικά αγαθά. Ο πατέρας του ήταν γιατρός και εξέταζε δωρεάν τον κόσμο που είχε ανάγκη από περίθαλψη.

Είδε με τα μάτια του κόσμο να πεθαίνει στο δρόμο από εξάντληση. Ο ίδιος έτρωγε μια φέτα ξερό ψωμί την εβδομάδα, από μια φρατζόλα που είχε αποθηκευμένη μέσα σε μαξιλαροθήκη κοντά στο παράθυρο η μητέρα του. Ξεκίνησε ως φοιτητής στη Σχολή Καλών Τεχνών. Παράλληλα, έναν φίλος του τον ενημέρωσε για μια υποτροφία στη σχολή υποκριτικής «Κουνελάκη». Η θέση αφορούσε έναν νέο και ταλαντούχο ηθοποιό.

Δοκίμασε την τύχη του και δικαιώθηκε.Έτσι, κατάφερε να σπουδάσει χωρίς να πληρώσει τίποτα. Την επιτυχία του αυτή, δεν την μοιράστηκε με τους γονείς του οι οποίοι δεν γνώριζαν την επιθυμία του να ασχοληθεί με το θέατρο και τον κινηματογράφο. Όμως, όταν η μητέρα του τον έβλεπε να γυρνάει άπραγος από την Καλών Τεχνών, χωρίς να φέρνει ούτε σκίτσο δικό του, κατάλαβε ότι ο γιος της είχε τραβήξει άλλο δρόμο.

Έχω σκοτώσει αρκετά παιδιά. Έμεναν έγκυες και δεν τα ήθελα…

Ο Δημήτρης Καλλιβωκάς έπαιζε συνήθως τον ηττημένο αγαπητικό, αλλά στην πραγματικότητα ήταν ακαταμάχητος και είχε ξυπνήσει με 3 γυναίκες στο κρεβάτι του. Τελικά, πήρε την απόφαση να παντρευτεί όταν έμαθε ότι είχε καρκίνο. Επισημοποίησε τη σχέση με την σύντροφό του, επειδή ήθελε να είναι εξασφαλισμένη εάν έφευγε ο ίδιος από τη ζωή.

Ο Δημήτρης Καλλιβωκάς, είχε δηλώσει: «Ένα παιδί μου λείπει τώρα, στα νιάτα μου όχι. Έχω «σκοτώσει» αρκετά δυστυχώς…Έμεναν έγκυες τα κορίτσια μου και δεν ήθελα. Είμαι αρκετά υπεύθυνος στη ζωή μου και δεν έχω παράπονα ότι ίσως φέρθηκα άσχημα. Τα πρώτα χρόνια που έπρεπε να το φροντίζω να το μεγαλώνω, με μία γυναίκα, τα λεφτά ίσα ίσα έφταναν-δεν έφταναν, βρήκα τη Γερμανίδα, η οποία είχε ήδη δύο παιδιά, και όταν τα έφτιαξα μαζί της, της είπα ότι θέλω ένα παιδάκι, αλλά μου είπε ότι έχει δύο και δεν θέλει εκείνη” και είχε προσθέσει:“Αν ήθελα, θα το έκανε για μένα, υπό τον όρο να το φροντίζουμε μισές μέρες εγώ, μισές εκείνη. Κι έτσι δεν έκανα. Τώρα είναι μεγάλα τα παιδιά της 50αρηδες….

Ο Δημήτρης Καλλιβωκάς υποδύθηκε ευρεία γκάμα ρόλων

«Θα πάω στα γραφεία μας στο Λονδίνο, να γίνω άντρας…Μπάααιιιι» έλεγε ως καλομαθημένος μεγαλοαστός στο «Μια τρελή οικογένεια». Αναλογιζόταν «Τι είναι ο άνθρωπος; Ένα τίποτα» ως «παρλαπίπας» δικηγόρος στο «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» και γοήτευε με τους τρόπους τους δίπλα στην Τζέννη Καρέζη και τη Ρένα Βλαχοπούλου.

Ο Δημήτρης Καλλιβωκάς υποδύθηκε ευρεία γκάμα ρόλων. Υπήρξε αφελής αρραβωνιαστικός, γοητευτικός σύντροφος μέχρι και σεΐχης στην ταινία «Μια Ελληνίδα στο χαρέμι». Έπαιζε ρόλους «αντεραστών», όπως έχει δηλώσει ο ίδιος, αλλά με δυνατό περιεχόμενο.

Ο Αλεξανδράκης και ο Κούρκουλος που ήταν οι γυναικοκατακτητές του σινεμά και συνήθως του έκλεβαν τη γυναίκα στο φινάλε της ταινίας. Αλλά μόνο μια φορά αντέδρασε. Όταν στο σενάριο έπρεπε να του πάρει τη γυναίκα ο Κώστας Χατζηχρήστος. Τότε, για να δεχτεί να συμβεί αυτό, ζήτησε μια υπέρογκη αμοιβή και όταν τον ρώτησε ο παραγωγός τον λόγο είπε: «Πρώτον επειδή θα παίξω με τον Χατζηχρήστο και δεύτερον επειδή θα μου πάρει τη γυναίκα…Ε, όχι και ο Χατζηχρήστος να μου κλέψει τη γυναίκα!»

Όπως αποκάλυψε αργότερα ήταν κάτι που δεν του συγχώρησε ποτέ ο ηθοποιός. Ως «παρλαπίπας» δικηγόρος και φίλος του Αντωνάκη στην ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» έγραψε ιστορία με την ατάκα «Τι είναι ο άνθρωπος; Ένα τίποτα» Αν και ποτέ οι γυναίκες δεν συνωστίζονταν για εκείνον, ένιωσε έντονα την αντιζηλία από άλλους συναδέλφους, όπως ο Βύρων Πάλλης, που είχαν έντονο ανταγωνισμό χωρίς όμως να υπάρχει προηγούμενο μεταξύ τους.

Από τις μεγάλες πρωταγωνίστριες με τις οποίες συνεργάστηκε έχει καλές αναμνήσεις. Από τη Βλαχοπούλου θυμάται την αρχοντιά, αλλά και την επιθυμία της να έχει πάντα έναν εραστή στις ταινίες της. Αξέχαστη του έμεινε, η πρώτη συνεργασία του με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στην ταινία «Ο Μιμίκος και η Μαίρη». Είχε απαιτήσει να γυρίσουν πρώτα τα δικά της πλάνα. Έτσι, όταν έφτασε η σειρά να γυρίσουν τα κοινά τους πλάνα, εκείνη προφασίστηκε την άρρωστη και έφυγε από το γύρισμα.

Με τα χέρια μου έχω χτίσει το σπίτι μου

« Έχω κάνει 4 τζάκια, τοποθέτησα μάρμαρα. Επί 2 χρόνια δούλευα στο σπίτι και πήγαινα στο θέατρο να… ξεκουραστώ. Πέρναγα από τα καφενεία και έλεγα: «Είναι δυνατόν να υπάρχουν άνθρωποι να κάθονται στα καφενεία;».

Είναι δυνατόν; Βλέπω στα μπαράκια τους νέους να μιλάνε… Σε μπαράκια έχω πάει 15 φορές στη ζωή μου, εκ των οποίων οι 14 εκτός Αθηνών. Σε καφενείο έχω κάτσει λίγες στιγμές για να βρω εργάτες να μου δουλέψουν στο σπίτι. Δεν έχω κάτσει ποτέ μου σε καφενείο» είχε αναφέρει ο Δημήτρης Καλλιβωκάς.

«Θα ήθελα, όχι να με κάψουν, να με πετάξουν σε ένα χωράφι και να με φανέ τα όρνια, θα είμαι πιο χρήσιμος έτσι»

«Ευτυχώς, ξεπέρασα τον καρκίνο, με έσωσε πολύ σπουδαίος γιατρός. Η αγάπη μου είναι η θάλασσα, τη λατρεύω, θα ήθελα αν γινόταν, δεν θα το κάνω βέβαια, δεν το έχω ζητήσει από τους κληρονόμους μου, να με πετάξουν στη θάλασσα. Έχω οικογενειακό τάφο και θα μπω εκεί, αλλά θα ήθελα, όχι να με κάψουν, να με πετάξουν σε ένα χωράφι και να με φανέ τα όρνια, θα είμαι πιο χρήσιμος έτσι. Από ματαιοδοξία θα μπω στον τάφο μας, ο οποίος είναι βιζαβί με τον τάφο του Σουρή, σε ωραία θέση, παλιός οικογενειακός. Ο πατέρας μου και η μάνα μου πέθαναν στα χέρια μου, ήμουν από πάνω τους, κι αυτό είναι σπουδαίο.

Δεν φοβάμαι τον θάνατο – Είμαι  ένας συνταξιούχος ηθοποιός, με πύργο στην Κηφισιά

Έζησα την τελευταία τους στιγμή και βεβαιώθηκα ότι ο άνθρωπος αυτός είναι πεθαμένος, έτσι ξέκοψα την οποιοδήποτε συναισθηματική επαφή μαζί τους και οι επαφές μου πλέον είναι μόνο πνευματικές. Αγαπάω τον πατέρα και τη μάνα μου. θυμάμαι ότι μου έλεγε η μάνα μου: «Θα μου φέρεις βρε κανένα λουλούδι στον τάφο μου;». Δεν της πήγα ποτέ. Δεν πιστεύω ότι είναι στον τάφο, αλλά ότι είναι εδώ». είχε πει ο Δημήτρης Καλλιβωκάς.