«Θέλω να συνεχίσω να είμαι η μαμά του γιου μου»: Η συγκινητική εξομολόγηση μιας μαμάς με καρκίνο
Enimerotiko.gr
Γυναίκα

«Θέλω να συνεχίσω να είμαι η μαμά του γιου μου»: Η συγκινητική εξομολόγηση μιας μαμάς με καρκίνο

Μία μητέρα με καρκίνο του μαστού σε προχωρημένο στάδιο, εξομολογείται πως θέλει να συνεχίσει να είναι η μαμά του γιου της και πως χρειάζεται έρευνα, αντί για ροζ κορδέλες, ώστε να βρεθεί λύση.

“Φτιάχνω πρωινό και ετοιμάζω τον μικρό για τον παιδικό σταθμό, ενώ ο σύζυγός μου ετοιμάζεται κι εκείνος με την σειρά του για να πάει στο Πανεπιστήμιο όπου εργάζεται ως καθηγητής.

 

Μια τυπική Δευτέρα, ξυπνάω συνήθως γύρω στις πεντέμισι το πρωί για να πάω για τρέξιμο κι επιστρέφω σπίτι μου την ώρα που ο σύζυγός μου ετοιμάζει τον πρωινό μας καφέ και ο τετράχρονος γιος μας βλέπει τα αγαπημένα του κινούμενα στην τηλεόραση.

 

Μητέρα με καρκίνο: Κάθε τρεις εβδομάδες κάνω χημειοθεραπεία

 

Όλα αυτά ακούγονται πολύ φυσιολογικά, έτσι δεν είναι; Μόνο που η ζωή μου, τους τελευταίους μήνες είναι λίγο διαφορετική. Αφού αφήσω τον γιο μου Quinn στον παιδικό σταθμό, κατευθύνομαι προς το γραφείο του ογκολόγου μου όπου υποβάλλομαι σε χημειοθεραπεία κάθε τρεις εβδομάδες. Μία φορά την εβδομάδα, κάνω επίσης αιματολογικές εξετάσεις για να βεβαιωθώ ότι τα επίπεδα είναι καλά, ο εν λόγω δείκτης όγκου μου δεν έχουν αλλάξει και τα επίπεδα των ηπατικών ενζύμων και των ηλεκτρολυτών δείχνουν επίσης καλά.

 

Μητέρα με καρκίνο: Υπάρχουν μέρες που δεν μπορώ να σηκωθώ από τον καναπέ

 

Οι χημειοθεραπείες φυσικά δεν είναι ευχάριστες, αλλά έχουν γίνει καθημερινότητά μας. Όταν τα επίπεδα ενέργειάς μου είναι χαμηλά, το φαγητό το αγοράζουμε έτοιμο από ένα κοντινό εστιατόριο ενώ δυστυχώς υπάρχουν και μέρες που δεν μπορώ να σηκωθώ από τον καναπέ.

 

Μητέρα με καρκίνο: Στα 32 μου, ο καρκίνος ήταν το τελευταίο πράγμα που περίμενα να συμβεί

 

Ο 4χρονος γιος μου δεν έχει διαπιστώσει καμία διαφορά από τότε που διαγνώστηκα με το στάδιο 4 του καρκίνου του μαστού, όταν ο γιος μου ήταν μόλις πέντε μηνών. Στα 32 μου, ο καρκίνος ήταν το τελευταίο πράγμα που περίμενα να συμβεί. Δεν ήξερα ότι οι γυναίκες της ηλικίας μου θα μπορούσε να πάθουν καρκίνο του μαστού. Μάλιστα επειδή θήλαζα, ο γιατρός μου νόμιζα ότι είχα έναν φραγμένο αγωγό γάλακτος.

 

Μετά από δύο μεγάλους κύκλους χημειοθεραπείας, 25 κύκλους ακτινοβολίας καθώς και αρκετές χειρουργικές επεμβάσεις (μαστεκτομή και αποκατάσταση), συνεχίζω ακόμα τη θεραπεία. Είναι κάτι που φαντάζομαι θα κάνω για αρκετό καιρό : η θεραπεία σε αυτό το στάδιο, δεν τελειώνει ποτέ.

 

Μητέρα με καρκίνο: Για τον μεταστατικό καρκίνο δεν γίνεται μεγάλη αναφορά από τα ΜΜΕ

 

Αν διαβάζετε περιοδικά και βλέπετε τηλεόραση, ιδιαίτερα τον Οκτώβριο, θα βλέπετε πολλές διαφημίσεις για τον καρκίνο του μαστού. Ότι δηλαδή με την πρόληψη και τον τακτικό έλεγχο, είναι κάτι που μπορεί να αντιμετωπιστεί, όπως ένα κρυολόγημα. Για τον μεταστατικό όμως καρκίνο, τον καρκίνο που έχει εξαπλωθεί σε απομακρυσμένα όργανα από την αρχική πρωτοπαθή εστία, δεν γίνεται μεγάλη αναφορά από τα ΜΜΕ ούτε καν τον Οκτώβριο – τον μήνα που έχει θεσμοθετηθεί ως Μήνας Πρόληψης & Ενημέρωσης για τον καρκίνο του μαστού – ίσως γιατί η ιστορία του είναι τρομακτική.

 

Μητέρα με καρκίνο: Χρειαζόμαστε την έρευνα, αντί για τις ροζ κορδέλες

 

Όσοι από εμάς ζουν με προχωρημένο καρκίνο του μαστού καταλήγουν να αισθάνονται απομονωμένοι και χωρίς ελπίδα στην θεραπεία. Λέω την ιστορία μου γιατί θέλω περισσότεροι άνθρωποι να κατανοήσουν την αλήθεια για τον καρκίνο του μαστού. Χρειαζόμαστε την έρευνα, αντί για τις ροζ κορδέλες, ώστε να βρεθεί μια λύση.

 

Μητέρα με καρκίνο: Δεν θέλω να φύγω. Θέλω να συνεχίζω να είμαι η μαμά του γιου μου

 

Αν είστε τόσο τυχεροί, όπως εγώ και η θεραπεία πάει καλά – γιατί ο καρκίνος είναι μια απρόβλεπτη ασθένεια – ο καρκίνος μπορεί να μείνει σε μη ανιχνεύσιμα επίπεδα (οι δικές μου εξετάσεις δεν έδειξαν ενδείξεις της ασθένειας για σχεδόν δύο χρόνια τώρα). Τις περισσότερες φορές, οι γυναίκες ελπίζουμε να σταθεροποιηθεί η κατάσταση και να κερδίσουμε ένα αξιοπρεπές προσδόκιμο ζωής.
Κάνω εξετάσεις κάθε τέσσερις μήνες για να δω τα επίπεδα της νόσου. Όταν πλησιάζει ο καιρός να κάνω τις εξετάσεις μου, τα επίπεδα του άγχους ανεβαίνουν στα ύψη, ειδικά όταν κοιμάμαι δίπλα στον γιο μου. Δεν θέλω να φύγω. Θέλω να συνεχίζω να είμαι η μαμά του γιου μου, όσο τίποτε άλλο στον κόσμο.

 

Προς το παρόν, για καλή μου τύχη, δεν υπάρχει κανένα σύμπτωμα της νόσου για 22 μήνες. Η περίπτωσή μου όμως δεν είναι η κλασική. Η διάγνωση έγινε πριν τέσσερα χρόνια περίπου και ο μέσος όρος ζωής μετά τη διάγνωση του μεταστατικού καρκίνου του μαστού είναι μόνο δύο έως τρία χρόνια. Υπάρχει ένα ποσοστό θνησιμότητας 98%.

 

Μητέρα με καρκίνο: Η ελπίδα μου είναι μια μέρα να τον αποκαλούν χρόνιο νόσημα και όχι ανίατη ασθένεια

 

Σιγά-σιγά, αυτά τα στατιστικά στοιχεία αλλάζουν. Οι περισσότερες γυναίκες ζουν περισσότερο και η ελπίδα μου είναι μια μέρα να τον αποκαλούν χρόνιο νόσημα και όχι ανίατη ασθένεια”.

 

Η Jen γράφει σχετικά με την ασθένεια και την μάχη της με τον καρκίνο στην ιστοσελίδα boobyandthebeast.com. Ελπίζει ότι θα είναι αρκετά τυχερή ώστε να τον δει να γίνεται άντρας.


Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα