Πέθανε στο σπίτι της στην Εκάλη η γνωστή ηθοποιός και τραγουδίστρια του ελληνικού κινηματογράφου, μία γυναίκα που άφησε βαθύ αποτύπωμα στο ελαφρό τραγούδι και στη χρυσή εποχή του ελληνικού θεάματος.
Η Στέλλα Γκρέκα, μία από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές του ελαφρού τραγουδιού, υπήρξε ντίβα μιας ολόκληρης εποχής. Με σύντομη αλλά εκρηκτική δισκογραφική παρουσία και επιλεγμένες εμφανίσεις στον κινηματογράφο, κατάφερε να συνδεθεί με τραγούδια που άντεξαν στον χρόνο.
Η Στέλλα Γκρέκα, καλλιτεχνικό όνομα της Στυλιανής Λαγκαδά, θεωρείται μία από τις σημαντικότερες ερμηνεύτριες του ελαφρού τραγουδιού, ενώ παράλληλα εμφανίστηκε και σε κινηματογραφικές ταινίες, αφήνοντας το δικό της στίγμα.
Τραγούδια όπως «Όνειρο ήταν και πάει», «Έλα γι’ απόψε», «Σαν κι απόψε», «Χτες το βράδυ», «Πού να ’σαι τώρα», «Ας ερχόσουν για λίγο», «Πάμε στο άγνωστο», «Ήρθες σαν την άνοιξη», «Γύρισε σε περιμένω, γύρισε», «Σκληρή καρδιά γιατί να σ’ αγαπήσω», αποτέλεσαν μεγάλες επιτυχίες. Παρότι η δισκογραφία της περιορίστηκε ουσιαστικά στα χρόνια 1946-1947, τα τραγούδια της άφησαν εποχή.
Ο συνθέτης Χρήστος Χαιρόπουλος περιέγραφε τη φωνή της ως «βιολοντσέλο», ενώ η Μαρίκα Κοτοπούλη τη θαύμαζε βαθιά. Πολλοί κορυφαίοι δημιουργοί της εποχής της εμπιστεύτηκαν τα τραγούδια τους, τα οποία μέσα από τις ερμηνείες της γνώρισαν μεγάλη απήχηση.
Η Στέλλα Γκρέκα γεννήθηκε στην Αθήνα την 1η Απριλίου 1922 και μεγάλωσε σε μια φτωχή οικογένεια με εννέα παιδιά. Από μικρή ηλικία ήρθε σε επαφή με τον καλλιτεχνικό κόσμο, καθώς ο πατέρας της εργαζόταν ως σκηνογράφος και συναναστρεφόταν ανθρώπους του θεάτρου, όπως τον θεατρικό συγγραφέα Παντελή Χορν.
Δείτε το βίντεο:
Οι ημέρες της δόξας
Το 1942, σε ηλικία μόλις 20 ετών, παντρεύτηκε τον σκηνοθέτη και λογοτέχνη Ορέστη Λάσκο, γνωστό ήδη από την ταινία «Δάφνις και Χλόη» του 1931. Κουμπάρος στον γάμο τους ήταν ο φίλος του Λάσκου, Φιλοποίμην Φίνος, ο οποίος αργότερα θα γινόταν ένας από τους σημαντικότερους παραγωγούς του ελληνικού κινηματογράφου.
Δύο χρόνια αργότερα πρωταγωνίστησε στην ταινία «Ραγισμένες καρδιές» του συζύγου της, ο οποίος της έδωσε και το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο. Αν και αρχικά προοριζόταν να εμφανιστεί στην ταινία «Χειροκροτήματα» του Γιώργου Τζαβέλλα, δίπλα στον Αττίκ και τον Δημήτρη Χορν, τελικά συμμετείχε στο φιλμ του Λάσκου. Με τον Τζαβέλλα συνεργάστηκε αργότερα, το 1946, στην ταινία «Πρόσωπα λησμονημένα», μαζί με τον Αιμίλιο Βεάκη, τον Γιώργο Παππά και τον Λάμπρο Κωνσταντάρα.
Την περίοδο 1946-1947 ηχογράφησε τραγούδια σημαντικών δημιουργών, όπως ο Χρήστος Χαιρόπουλος, ο Κώστας Γιαννίδης, ο Μιχάλης Σουγιούλ, ο Μενέλαος Θεοφανίδης, ο Τάκης Μωράκης και ο Γιάννης Βέλλας. Ωστόσο, αρνήθηκε να ηχογραφήσει το «Δυο πράσινα μάτια» και το «Λίγες καρδιές αγαπούνε», επιλογές για τις οποίες εξέφρασε αργότερα τη μεταμέλειά της.
Δείτε το βίντεο:
Το 1946 συνεργάστηκε με την ελληνική ραδιοφωνία, παρουσιάζοντας κάθε Πέμπτη βράδυ εκπομπή με το όνομά της, έχοντας στο πιάνο τον Κώστα Γιαννίδη. Το 1947 πρωταγωνίστησε στην ταινία «Μαρίνα» της Φίνος Φιλμ, δίπλα στον Δημήτρη Μυράτ και τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου. Η ταινία, όπως και το τραγούδι «Το τραγούδι της Μαρίνας», γνώρισαν μεγάλη επιτυχία.
Ο χωρισμός και η φυγή της από την Ελλάδα
Στο απόγειο της καριέρας της και μετά τον χωρισμό της από τον Ορέστη Λάσκο, το φθινόπωρο του 1947 ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες και εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου ζούσε ο αδελφός της. Το 1950 παντρεύτηκε τον Ελληνοαμερικανό εφοπλιστή Τζον Αυγερινό και απέκτησαν δύο γιους. Από εκείνη τη στιγμή έδωσε προτεραιότητα στην οικογένεια, με περιορισμένη ενασχόληση με το τραγούδι.
Ερχόταν συχνά στην Ελλάδα για διακοπές και τη δεκαετία του 1970 επέστρεψε επαγγελματικά για να ηχογραφήσει δύο άλμπουμ για την Columbia-EMI: το «Η Στέλλα Γκρέκα τραγουδάει Χρήστο Χαιρόπουλο» και το «Η Στέλλα Γκρέκα τραγουδάει Αττίκ». Παράλληλα κυκλοφόρησαν συλλογές με παλιότερες ηχογραφήσεις της, ενώ εμφανίστηκε και στην ελληνική τηλεόραση το 1973 και το 1984, καλεσμένη του Γιώργου Παπαστεφάνου.
Η επιστροφή της στην Ελλάδα
Μετά τον θάνατο του συζύγου της, η Στέλλα Γκρέκα επέστρεψε μόνιμα στην Ελλάδα το 1987 και εγκαταστάθηκε στον Διόνυσο Αττικής.
Στις 16 Δεκεμβρίου 2013 πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα συναυλία-αφιέρωμα προς τιμήν της, σε επιμέλεια του Μιχάλη Κουμπιού, με τη συμμετοχή πολλών καλλιτεχνών και της ίδιας, τότε 92 ετών. Φωτογραφίες της επιλέχθηκαν επίσης για τα εξώφυλλα της μυθιστορηματικής τριλογίας του Γιώργου Μιχαηλίδη «Της επανάστασης, της μοναξιάς και της λαγνείας».
Δείτε το βίντεο-αφιέρωμα:
