Περί αισθητικής… Με μια παρέμβαση-καταπέλτη, ο γνωστός δημοσιογράφος Τάσος Δούσης τοποθετείται για την υπόθεση Ανεστίδη και τις ύβρεις κατά του Πρωθυπουργού…
Με μια παρέμβαση-καταπέλτη, ο γνωστός δημοσιογράφος Τάσος Δούσης τοποθετείται για την υπόθεση Ανεστίδη και τις ύβρεις κατά του Πρωθυπουργού, προειδοποιώντας για μια «πολιτισμική κτηνωδία» που απειλεί την Ελλάδα.
Η δημόσια σφαίρα στην Ελλάδα συχνά διολισθαίνει σε περιόδους έντασης, αλλά η πρόσφατη υπόθεση με τις χυδαίες ύβρεις του «Ανεστίδη» κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη φαίνεται πως ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Ο Τάσος Δούσης, με μια ανάρτηση που ήδη συζητιέται, δεν περιορίζεται στην καταδίκη του γεγονότος, αλλά στρέφει τα βέλη του στην «αισθητική της αηδίας» και σε όσους την αποδέχονται ή, ακόμα χειρότερα, τη χειροκροτούν.
Το «κάτοπτρο» της χυδαιότητας
Για τον Τάσο Δούση, το πρόβλημα δεν ξεκινά και δεν τελειώνει στον φυσικό αυτουργό των ύβρεων. Το βάρος πέφτει στους υποστηρικτές αυτής της ρητορικής. Ο παρουσιαστής χρησιμοποιεί σκληρή γλώσσα, χαρακτηρίζοντας ως «αποκρουστικά τέρατα χυδαιότητας» όσους δεν αισθάνονται αποστροφή μπροστά σε τέτοια φαινόμενα. «Αν δεν σας προκαλούν αηδία τα χυδαία λόγια, απλά του έχετε μοιάσει», σημειώνει χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας πως η αποδοχή του «οχετού» αποτελεί δείγμα μιας βαθιάς κοινωνικής σήψης.
Σήμερα ο Πρωθυπουργός, αύριο η οικογένειά σας
Ένα από τα κρισιμότερα σημεία της παρέμβασης Δούση είναι η προειδοποίηση για τη διάχυση της βίας. Ο δημοσιογράφος ξεκαθαρίζει πως το ζήτημα δεν είναι κομματικό. Σήμερα ο στόχος είναι ο Πρωθυπουργός, αλλά η «αισθητική του βόθρου» δεν έχει όρια.
«Δεν έχει σημασία που τις βρισιές σήμερα τις εισπράττει ο πρωθυπουργός. Αύριο θα είναι ένας άλλος πρόεδρος, ένας δήμαρχος, η σύζυγός σας, το παιδί σας», αναφέρει, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για το πώς η ψηφιακή χυδαιότητα μετατρέπεται σε μια κοινωνική κανονικότητα που δεν θα κάνει εξαιρέσεις.
Η ψυχολογία του «βόθρου» και ο Νίτσε
Εμβαθύνοντας στην ανθρώπινη συμπεριφορά, ο Τάσος Δούσης θέτει το ζήτημα σε ψυχιατρική βάση. Υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι διαμορφώνουν πεποιθήσεις βάσει αυτού που τους γοητεύει και όχι βάσει αποδείξεων. Αν κάποιος γοητεύεται από τέτοιες εκφράσεις, μοιραία θα επιλέξει να εκπροσωπηθεί από «βόθρους» σε κάθε πτυχή της ζωής του.
Επικαλούμενος τον Νίτσε, ο Τάσος Δούσης παρομοιάζει τον άνθρωπο με ένα σχοινί τεντωμένο ανάμεσα στο κτήνος και τον υπεράνθρωπο. Η προειδοποίησή του είναι σαφής: «Αν το σχοινί πάει προς το κτήνος, την βάψαμε».
Προς μια πολιτισμική κτηνωδία;
Το άρθρο του Τάσου Δούση κλείνει με μια δυσοίωνη πρόβλεψη. Διαπιστώνει πως ένα μεγάλο κομμάτι του λαού έχει χάσει την αισθητική του και οδεύει ολοταχώς προς την κτηνωδία. Η κτηνωδία αυτή, όπως εξηγεί, ξεκινά από τα λόγια, περνά στους βανδαλισμούς και το μίσος, για να καταλήξει αναπόφευκτα στη φυσική βία.
«Αν αυτό το κύμα γίνει πλειοψηφία… καλή τύχη σε όλους μας», καταλήγει, αφήνοντας την ελληνική κοινωνία αντιμέτωπη με την ευθύνη των επιλογών της και του επιπέδου που επιθυμεί να διατηρήσει στη δημόσια ζωή.
Αναλυτικά το post του Τάσου Δούση
«Περί αισθητικής…
Με το συμπάθιο πάντα αλλά…
Αν δεν σας τρομάζουν και δεν σας προκαλούν αηδία, τα χυδαία λόγια του κυρίου Ανεστίδη απλά του έχετε μοιάσει.
Είσαστε αποκρουστικάτέρατα χυδαιότητας και αηδίας. Έχετε γίνει θύματα μιας αισθητικής, αποκρουστικής και ξεφτιλισμένης. Δεν έχει σημασία που τις βρισιές σήμερα της εισπράτει ο πρωθυπουργός. Αύριο θα είναι ένας άλλος πρόεδρος, ένας δήμαρχος, η σύζυγος σας, το παιδί σας.
Αν είσαστε περήφανοι για αυτά που βγήκαν από το στόμα του Ανεστίδη ως οχετός να το δείτε με έναν ψυχίατρο.
Γιατί να το δείτε με έναν ψυχίατρο; Οι άνθρωποι, σχεδόν χωρίς εξαιρέσεις, σχηματίζουν τις πεποιθήσεις τους με βάση όχι τις αποδείξεις, αλλά με βάση αυτό που τους γοητεύει.
Αρα αν σε γοητεύει ο βόθρος κάποιο θέμα έχεις. Αν σε γοητεύουν τέτοιες εκφράσεις ,μαθηματικά θα επιλέξεις τους βόθρους να σε εκπροσωπήσουν και να σε εκφράσουν με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει. Οχι μόνο στην πολιτική αλλά και στην ζωή.
Ο άνθρωπος είναι σαν ένα σκοινί τεντωμένο μεταξύ κτήνους και υπερανθρώπου – ένα σκοινί πάνω από την άβυσσο λέει ο Νίτσε.
Αν το σκοινί πάει προς το κτήνος την βάψαμε. Το ωραίο στην ιστορία. Ο ελληνικός λαός σε ένα μεγάλο κομμάτι του έχει χάσει την αισθητική του και πάει ολοταχώς προς την κτηνωδία.
Κτηνωδία είναι να ξέρετε όταν οι διαφορές λύνονται με βανδαλισμούς ,με χυδαιότητα ,με μίσος και στο τέλος με βία.
Αν αυτό το κύμα γίνει πλειοψηφία μέσα στον ελληνικό λαό. Καλή τύχη σε όλους μας.»
