Λαμπρή πορεία και διεθνής αναγνώριση για τον Γιώργο Βρακά, τον καθηγητή χειρουργικής με καταγωγή από τη Δράμα, που τιμήθηκε με το Παγκόσμιο Βραβείο Μεταμοσχεύσεων, κάνοντας περήφανη τη χώρα μας.
Ο Γιώργος Βρακάς συγκαταλέγεται στους πιο διακεκριμένους επιστήμονες που έχει αναδείξει η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Ο καθηγητής χειρουργικής, με ρίζες από τη Δράμα, απέσπασε το Παγκόσμιο Βραβείο Μεταμοσχεύσεων, μια κορυφαία διεθνή διάκριση στον τομέα του.
Σήμερα είναι αναπληρωτής Καθηγητής Χειρουργικής και Διευθυντής του Τμήματος Μεταμοσχεύσεων Νεφρού και Παγκρέατος στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα στο Γκέινσβιλ των Ηνωμένων Πολιτειών. Στο παρελθόν έχει υπηρετήσει στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ στη Βαλτιμόρη (2019-2021), καθώς και στο Κέντρο Μεταμοσχεύσεων της Οξφόρδης στο Ηνωμένο Βασίλειο (2013-2019).
Ιδιαίτερη στιγμή στην πορεία του αποτέλεσε η απονομή του Παγκόσμιου Βραβείου Μεταμοσχεύσεων (TTS Young Investigator Award), κατά τη διάρκεια παγκόσμιου συνεδρίου μεταμοσχεύσεων που πραγματοποιήθηκε στο Χονγκ Κονγκ.
Ο θαυμασμός για το έργο του πατέρα του
Γεννημένος στις 15 Ιουνίου 1980 στην Καβάλα, έζησε τα πρώτα του χρόνια στα Κύργια Δράμας, μεγαλώνοντας μέχρι την ηλικία των πέντε ετών με τη γιαγιά και τον παππού του. Ένας τόπος που, όπως έχει αναφέρει, παραμένει βαθιά χαραγμένος στη μνήμη του με έντονα συναισθήματα.
Ο πατέρας του, Ξένος Βρακάς, υπήρξε Γενικός Χειρουργός και Διευθυντής της Χειρουργικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Δράμας. Ο θαυμασμός του γιου προς το έργο και την προσφορά του πατέρα του υπήρξε καθοριστικός.
Η αφοσίωση του πατέρα του στους ασθενείς, αλλά και η εκτίμηση και αγάπη που δεχόταν από αυτούς, αποτέλεσαν τη βασική πηγή έμπνευσης για να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο.
Το 2011 απέκτησε την ειδικότητα του γενικού χειρουργού και στη συνέχεια μετέβη στο Λονδίνο για περαιτέρω εξειδίκευση στις μεταμοσχεύσεις οργάνων. Αρχικά εργάστηκε στο Guy’s Hospital, ενώ το 2012 συνέχισε στο King’s College Hospital. Από το 2013 βρέθηκε στο Κέντρο Μεταμοσχεύσεων της Οξφόρδης, όπου εξειδικεύτηκε περαιτέρω σε μεταμοσχεύσεις νεφρού, παγκρέατος, λεπτού εντέρου, πολλαπλών οργάνων και κοιλιακού τοιχώματος, αναλαμβάνοντας παράλληλα πρωτοποριακά ερευνητικά προγράμματα με ιδιαίτερα ελπιδοφόρα αποτελέσματα.
Διάκριση και αναγνώριση στο ακαδημαϊκό έργο
Ξεχώρισε για τον μεγάλο αριθμό επιστημονικών εργασιών που συνέγραψε και δημοσίευσε σε διεθνώς αναγνωρισμένα επιστημονικά περιοδικά. Τον Φεβρουάριο του 2014 προτάθηκε για το Βραβείο Mental Award από τη British Transplantation Society, για τη συμβολή του στις μεταμοσχεύσεις κοιλιακού τοιχώματος.
Έναν χρόνο αργότερα, το 2015, ανακηρύχθηκε από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και το Nuffield Department of Surgery ως ο καλύτερος εκπαιδευτής, ύστερα από ψηφοφορία των φοιτητών της Ιατρικής.
Στο κλινικό του έργο πραγματοποιεί μεταμοσχεύσεις νεφρού, τόσο από ζώντες όσο και από μη ζώντες δότες, μεταμοσχεύσεις παγκρέατος και εντέρου, καθώς και πολυοργανικές μεταμοσχεύσεις. Συμμετέχει ενεργά σε ομάδες λήψης οργάνων και εκτελεί λήψεις πολλαπλών οργάνων. Παράλληλα, ασχολείται με νεφρικά αυτομεταμοσχεύματα μετά από εξωσωματική εκτομή σύνθετων νεφρικών όγκων και ανακατασκευή του υπολειπόμενου νεφρού.
Το 2014 ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, με αντικείμενο την ισχαιμική προετοιμασία του εντέρου. Σήμερα, το ερευνητικό του ενδιαφέρον επικεντρώνεται στις μεταμοσχεύσεις νεφρού, παγκρέατος και εντέρου, καθώς και στα αγγειουμένα δερματικά αλλομοσχεύματα (VCA).
Οι μελέτες του εξετάζουν τον ρόλο του VCA ως συμπληρωματικού δείκτη για την έγκαιρη ανίχνευση απόρριψης σπλαχνικών αλλομοσχευμάτων.
Τον Αύγουστο του 2016 τιμήθηκε στο Χονγκ Κονγκ με το βραβείο “Young Investigator Award” από την The Transplantation Society, για την έρευνά του σχετικά με την ανάπτυξη ειδικών αντισωμάτων δότη (DSA) μετά από συνδυασμένη μεταμόσχευση εντέρου και VCA. Τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς έλαβε τον τιμητικό τίτλο του Fellow του Βασιλικού Κολλεγίου των Χειρουργών της Αγγλίας. Για τη συνολική του προσφορά, βραβεύτηκε και με το «Μακεδονικό Βραβείο» σε εκδήλωση στον Δήμο Δράμας.
«Δεν έχω λυγίσει ποτέ όταν χειρουργώ»
Παράλληλα με το επιστημονικό του έργο, δείχνει έντονη κοινωνική ευαισθησία, συμμετέχοντας στη συγκέντρωση κεφαλαίων για φιλανθρωπικές οργανώσεις μεταμοσχεύσεων. Το 2017 ανέβηκε στο Κιλιμάντζαρο, ενώ διένυσε με διπλό ποδήλατο την απόσταση Παρίσι–Λονδίνο.
«Δεν έχω λυγίσει ποτέ όταν χειρουργώ, διατηρώ πάντοτε την ψυχραιμία μου, ώστε να έχω καθαρό μυαλό μέχρι το πέρας της μεταμόσχευσης. Κάποια περιστατικά είναι εξ αρχής υψηλού κινδύνου και μεγάλου ρίσκου και το γνωρίζω εκ των προτέρων, γι’ αυτό προσπαθώ για το καλύτερο. Είμαι φιλικός με τους ασθενείς μου και τους συγγενείς τους, τους οποίους φροντίζω να ενημερώνω με ειλικρίνεια για τις τυχόν επιπλοκές που θα συναντήσουμε και τον τρόπο αντιμετώπισής τους. Με ορισμένους ασθενείς δένομαι, ίσως περισσότερο συναισθηματικά και αυτό οφείλεται στον καλό τους χαρακτήρα και στο ήθος τους, ενώ υπάρχουν και ασθενείς δύστροποι, μη συνεργάσιμοι που κάνουν δύσκολη τη μετεγχειρητική νοσηλεία τους. Σίγουρα η μακρά νοσηλεία ορισμένων ασθενών, φέρνει πιο κοντά γιατρό με ασθενή και αναπτύσσονται φιλικές σχέσεις», είχε δηλώσει στο impactalk.gr και στη Μία Κόλλια.
Αναφερόμενος στην προσωπική του ζωή και την καθημερινότητά του, σημειώνει: «Η μελέτη δεν σταματά ποτέ και απαιτεί επιμονή και αφοσίωση. Οι εξελίξεις είναι συνεχείς και οφείλουμε να προσφέρουμε πάντα την καλύτερη δυνατή θεραπεία στους ασθενείς μας. Είναι ένα επάγγελμα που πρέπει να το αγαπάς πραγματικά και να έχεις αποδεχθεί ότι θα καθορίσει ολόκληρη τη ζωή σου. Συχνά η προσωπική ζωή περνά σε δεύτερη μοίρα, καθώς ο χρόνος εξαρτάται απόλυτα από τις ανάγκες της εργασίας, που μπορεί να σε καλέσουν οποιαδήποτε στιγμή».
