Μία διαφορετική και ιδιαίτερα ανθρώπινη ματιά στην απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη έδωσε ο Αλέξανδρος Τσουβέλας, με τον γνωστό κωμικό να αναφέρεται στη ζωή των ανθρώπων που βρίσκονται διαρκώς στο επίκεντρο της δημοσιότητας.
Η τοποθέτησή του έρχεται σε μία περίοδο κατά την οποία η υπόθεση του θανάτου του δημοφιλούς τραγουδιστή εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο, ενώ οι έρευνες και η δικαστική διερεύνηση συνεχίζονται.
Η ανάρτηση του Αλέξανδρου Τσουβέλα για τον Μαζωνάκη
Ο Αλέξανδρος Τσουβέλας στάθηκε στη διαφορά ανάμεσα στην εικόνα ενός καλλιτέχνη που γνωρίζει την αποθέωση από το κοινό και στην πραγματικότητα που μπορεί να βιώνει μακριά από τα φώτα.
Όπως έγραψε, ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν ένας άνθρωπος που τραγουδούσε με ροζ κοστούμι και χρυσές μπότες, παραπέμποντας στον Διονυσίου, και γνώριζε την αποθέωση από το κοινό.
Τα τραγούδια του ήταν πασίγνωστα και ο ίδιος αποτελούσε έναν πραγματικό σταρ, με όλα όσα συνεπάγεται η συγκεκριμένη θέση.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον Τσουβέλα, πίσω από τη λάμψη υπήρχαν σκοτάδια, δύσκολη διαχείριση καταστάσεων και απρόβλεπτες συμπεριφορές.
«Όταν χάσεις τον εαυτό σου, δεν φταις μετά»
Ο κωμικός αναφέρθηκε και στην ψυχολογική πίεση που μπορεί να βιώνει ένας άνθρωπος ο οποίος βρίσκεται διαρκώς στο επίκεντρο και ταυτόχρονα αποτελεί πηγή οικονομικού κέρδους για άλλους.
Όπως σημείωσε, όταν ένας άνθρωπος «μαυρίζει στην ψυχή», συχνά η ευθύνη αποδίδεται σε όλους και κυρίως στον ίδιο. Ωστόσο, όπως υπογράμμισε, όταν κάποιος έχει χάσει τον εαυτό του, δεν μπορεί εύκολα να θεωρηθεί υπεύθυνος για όσα ακολουθούν.
Περιγράφοντας αυτή την κατάσταση, ανέφερε πως ο άνθρωπος μπορεί να αισθάνεται ότι ζει έξω από το σώμα του και παράλληλα μέσα σε αυτό. Μπορεί να πιστεύει ότι είναι άτρωτος και ότι, με κάποιον μαγικό τρόπο, θα καταφέρει να ξεφύγει από κάθε κίνδυνο.
«Χαμογελάς στο μοιραίο και ξημερώνει και όλα καλά και πάλι από την αρχή», έγραψε χαρακτηριστικά.
«Ύστερα χειροκρότημα και αποθέωση και κρύψιμο των προβλημάτων»
Ο Αλέξανδρος Τσουβέλας στάθηκε ιδιαίτερα και στον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία αντιμετωπίζει τους διάσημους ανθρώπους, σημειώνοντας πως πολλές φορές τα προβλήματα κρύβονται πίσω από το χειροκρότημα και την αποθέωση.
Ξεκαθάρισε, μάλιστα, πως κανένας άνθρωπος δεν αξίζει να πεθάνει επειδή ξέφυγε, ενώ παράλληλα έκανε έκκληση να μην υπάρχει υποσυνείδητη χαρά όταν ένας πασίγνωστος άνθρωπος «έρχεται στα μέτρα» κάποιων και βρίσκεται πλέον κάτω από τη γη.
Όπως υπογράμμισε, οι άνθρωποι που ζουν κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας είναι εκτεθειμένοι και συχνά απροετοίμαστοι απέναντι σε όσα τους συμβαίνουν.
«Είναι δύσκολο να είσαι μόνος σου μέσα σε τόσα φώτα και τόσο κόσμο»
Ο Τσουβέλας αναφέρθηκε στις ανασφάλειες, τις στεναχώριες και τις συμπεριφορές που, όπως σημείωσε, γίνονται μεγαλύτερες και πιο έντονες όταν όλα συμβαίνουν δημόσια και υπό το βλέμμα χιλιάδων ανθρώπων.
«Είναι δύσκολο να είσαι μόνος σου μέσα σε τόσα φώτα και τόσο κόσμο», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, διευκρίνισε ότι δεν δικαιολογεί σε καμία περίπτωση συμπεριφορές, ούτε ενδεχόμενες καταχρήσεις, υπογραμμίζοντας πως αισθάνθηκε την υποχρέωση να γράψει όσα έγραψε για τον άνθρωπο που έφυγε.
«Η ζωή είναι δώρο και αποτέλεσμα εκατομμυρίων συμπτώσεων»
Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο Αλέξανδρος Τσουβέλας χαρακτήρισε τη ζωή «δώρο» και αποτέλεσμα εκατομμυρίων συμπτώσεων, σημειώνοντας πως είναι ένα θαύμα.
Όπως ανέφερε, το μόνο που τον στεναχωρεί είναι ότι στις μέρες μας η ζωή έχει γίνει πιο «φτηνή» και δεν υπολογίζεται με τον ίδιο τρόπο.
Τέλος, έκανε μία ιδιαίτερα συμβολική αναφορά στο τραγούδι «Μου λείπεις» του Γιώργου Μαζωνάκη, σημειώνοντας πως κάθε φορά που θα ακούγεται η εισαγωγή του βιολιού από το συγκεκριμένο τραγούδι, χιλιάδες άνθρωποι θα έχουν την ίδια σκέψη.
