Enimerotiko.gr
Υγεία

Καρκίνος του μαστού : Νέα θεραπεία αυξάνει την επιβίωση

Καρκίνος του μαστού : Νέα θεραπεία αυξάνει την επιβίωση. Η ριμποσικλίμπη της Novartis παρατείνει σημαντικά το προσδόκιμο ζωής στις γυναίκες με προχωρημένο καρκίνο του μαστού σύμφωνα με νέα μελέτη.

• Μετά από διάμεσο διάστημα παρακολούθησης 42 μηνών, το ποσοστό επιβίωσης ήταν 70,2% για τις γυναίκες που έλαβαν θεραπεία συνδυασμού με ριμποσικλίμπη. Συγκριτικά με το 46,0% για τις γυναίκες που έλαβαν μόνο ενδοκρινική θεραπεία.

• Ο προχωρημένος καρκίνος του μαστού στις προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες αποτελεί τη βασική αιτία θανάτου από καρκίνο στις γυναίκες ηλικίας 20 – 59 ετών.

• Τα αποτελέσματα της συνολικής επιβίωσης της μελέτης MONALEESA-7 παρουσιάστηκαν στην ενότητα των τελευταίων εξελίξεων. Στην ετήσια συνάντηση του ASCO 2019 και δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό The New England Journal of Medicine.

H Νovartis ανακοίνωσε τα στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα της συνολικής επιβίωσης (OS) για τη ριμποσικλίμπη σε συνδυασμό με ενδοκρινική θεραπεία.

Καρκίνος του μαστού : Η μελέτη

Η μελέτη φάσης ΙΙΙ MONALEESA-7 αξιολόγησε τη ριμποσικλίμπη συν ενδοκρινική θεραπεία (γοσερελίνη συν είτε αναστολέα αρωματάσης είτε ταμοξιφαίνη) ως αρχική θεραπεία. Συγκριτικά με την ενδοκρινική μονοθεραπεία σε προ- και περιεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με θετικό σε ορμονικό υποδοχέα, αρνητικό σε υποδοχέα του ανθρώπινου επιδερμιδικού αυξητικού παράγοντα-2 (HR+/HER2-) προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο του μαστού.

Τα αποτελέσματα της συνολικής επιβίωσης της μελέτης MONALEESA-7 παρουσιάστηκαν στον τύπο και στην ενότητα των τελευταίων εξελίξεων. Στην ετήσια συνάντηση ASCO (American Society of Clinical Oncology) 2019 (Abstract# LBA1008), και δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό The New England Journal of Medicine.

Καρκίνος του μαστού : Σημαντικά δεδομένα

Η σημαντική παράταση στην επιβίωση ικανοποίησε τα κριτήρια πρώιμης διακοπής σε επίπεδο αποτελεσματικότητας. Στην προκαθορισμένη ενδιάμεση ανάλυση μετά από 192 θανάτους (διάμεση OS, μη επιτευχθείσα έναντι 40,9 [95% ΔΕ: 37,8-NE] μήνες, HR=0,712 [0,535-0,948], p=0,00973).

Τα ποσοστά συνολικής επιβίωσης στον πληθυσμό με πρόθεση θεραπείας (n=672) στους 42 μήνες ήταν 70,2% για τη θεραπεία συνδυασμού με ριμποσικλίμπη. Συγκριτικά με το 46,0% για την ενδοκρινική μονοθεραπεία.

Στο καταληκτικό χρονικό σημείο συλλογής των δεδομένων, το 35% των γυναικών που έλαβε θεραπεία συνδυασμού με ριμποσικλίμπη συνέχιζε τη θεραπεία. Δεν παρατηρήθηκαν νέα σήματα ασφάλειας.

Η ριμποσικλίμπη δεν ενδείκνυται για χρήση μαζί με ταμοξιφαίνη.

Τα αποτελέσματα από την ανάλυση των υποομάδων έδειξαν ότι η ριμποσικλίμπη συν αναστολέα αρωματάσης έδειξε μειωμένο κίνδυνο θανάτου κατά 30,0%. Συγκριτικά με τη μονοθεραπεία με αναστολέα αρωματάσης. Η ριμποσικλίμπη συν ταμοξιφαίνη έδειξε μειωμένο κίνδυνο θανάτου κατά 20,9% συγκριτικά με τη μονοθεραπεία με ταμοξιφαίνη.

Η ριμποσικλίμπη δεν ενδείκνυται για χρήση μαζί με ταμοξιφαίνη. Στην κύρια ανάλυση της μελέτης MONALEESA-7, η αύξηση στο QTcF ήταν κατά μέσο όρο μεγαλύτερη ή ίση με 10 μιλισεκόντ στις ασθενείς που έλαβαν ταμοξιφαίνη συν εικονικό φάρμακο συγκριτικά με τις ασθενείς που έλαβαν αναστολέα αρωματάσης και εικονικό φάρμακο.

Ακολουθήστε τις ειδήσεις του Enimerotiko.gr στο Google News