Το ανεύρυσμα εγκεφάλου μπορεί να παραμείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς εμφανή συμπτώματα, ιδιαίτερα όταν έχει μικρό μέγεθος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, η διόγκωση ενός αιμοφόρου αγγείου μπορεί να προκαλέσει πίεση στους γειτονικούς ιστούς και στα νεύρα, ενώ ενδεχόμενη ρήξη του αποτελεί επείγουσα κατάσταση που απειλεί άμεσα τη ζωή.
Το εγκεφαλικό ανεύρυσμα είναι μια διόγκωση ή ένα εξόγκωμα που σχηματίζεται σε κάποιο αιμοφόρο αγγείο του εγκεφάλου, εξαιτίας της αδυναμίας που παρουσιάζει ένα συγκεκριμένο σημείο του αρτηριακού τοιχώματος.
Το ανεύρυσμα μπορεί να παρουσιάσει διαρροή αίματος ή να υποστεί ρήξη, προκαλώντας αιμορραγία στον εγκέφαλο και, συγκεκριμένα, αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η αιμορραγία από τη ρήξη εμφανίζεται στον χώρο ανάμεσα στον εγκέφαλο και στους λεπτούς ιστούς που τον περιβάλλουν. Η συγκεκριμένη κατάσταση ονομάζεται υπαραχνοειδής αιμορραγία.
Η ρήξη ενός ανευρύσματος εγκεφάλου συνιστά εξαιρετικά σοβαρό περιστατικό, καθώς μπορεί να αποβεί απειλητικό για τη ζωή και απαιτεί άμεση ιατρική αντιμετώπιση.
Τα συμπτώματα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το αν έχει σημειωθεί ρήξη, αν υπάρχει μικρή διαρροή αίματος ή αν το ανεύρυσμα παραμένει άθικτο.
Το χαρακτηριστικότερο σύμπτωμα της ρήξης ενός εγκεφαλικού ανευρύσματος είναι ένας ξαφνικός και εξαιρετικά έντονος πονοκέφαλος. Πολλοί ασθενείς τον περιγράφουν ως τον χειρότερο πονοκέφαλο που έχουν βιώσει στη ζωή τους.
Τα συνηθέστερα συμπτώματα περιλαμβάνουν:
Ξαφνικό και ιδιαίτερα ισχυρό πονοκέφαλο.
Ναυτία και εμετό.
Δυσκαμψία ή έντονο πιάσιμο στον αυχένα.
Θολή ή διπλή όραση.
Ευαισθησία στο φως.
Επιληπτική κρίση.
Πτώση του βλεφάρου.
Απώλεια συνείδησης.
Σύγχυση.
Η εμφάνιση τέτοιων συμπτωμάτων απαιτεί άμεση επείγουσα ιατρική αξιολόγηση.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, το ανεύρυσμα μπορεί αρχικά να παρουσιάσει μικρή διαρροή αίματος, χωρίς να έχει υποστεί πλήρη ρήξη.
Ακόμη και αυτή η περιορισμένη αιμορραγία μπορεί να προκαλέσει έναν ξαφνικό και εξαιρετικά έντονο πονοκέφαλο. Ωστόσο, σύμφωνα με το δημοσίευμα, μετά από μια τέτοια διαρροή σχεδόν πάντα ακολουθεί σοβαρότερη ρήξη, γεγονός που καθιστά απαραίτητη την άμεση ιατρική αντιμετώπιση.
Ένα ανεύρυσμα που δεν έχει ακόμη σπάσει ενδέχεται να μην προκαλεί κανένα απολύτως σύμπτωμα, ειδικά όταν είναι μικρό.
Αντίθετα, όταν αποκτήσει μεγαλύτερο μέγεθος, μπορεί να ασκήσει πίεση στους γειτονικούς εγκεφαλικούς ιστούς και στα νεύρα, προκαλώντας ορισμένες ενοχλήσεις.
Τα πιθανά συμπτώματα είναι:
Πόνος στην περιοχή πάνω και πίσω από το ένα μάτι.
Διεύρυνση της κόρης του ματιού.
Μεταβολές στην όραση ή διπλωπία.
Μούδιασμα, αδυναμία ή παράλυση στη μία πλευρά του προσώπου.
Πτώση του βλεφάρου.
Τα συγκεκριμένα σημάδια δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι υπάρχει ανεύρυσμα, ωστόσο δεν θα πρέπει να παραβλέπονται και χρειάζονται ιατρική αξιολόγηση.
Το εγκεφαλικό ανεύρυσμα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, ωστόσο παρατηρείται συχνότερα σε ηλικιωμένους ανθρώπους.
Η πρόγνωση του ασθενούς επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες, όπως το μέγεθος του ανευρύσματος, η ανατομική θέση στην οποία έχει σχηματιστεί, η ηλικία, αλλά και η γενικότερη κατάσταση της υγείας του.
Μία από τις βασικότερες αιτίες που συνδέονται με τον σχηματισμό ανευρυσμάτων είναι η σταδιακή φθορά μιας αρτηρίας με την πάροδο του χρόνου. Σε άλλες περιπτώσεις, η εμφάνισή τους μπορεί να σχετίζεται με προηγούμενο τραυματισμό, μόλυνση ή γενετική προδιάθεση.
Τα εγκεφαλικά ανευρύσματα διακρίνονται σε δύο κύριες κατηγορίες: τα σακοειδή και τα ατρακτοειδή.
Η συχνότερη μορφή είναι το σακοειδές ανεύρυσμα. Σε αυτή την περίπτωση, στο αδύναμο σημείο της αρτηρίας σχηματίζεται ένας μικρός σάκος, ο οποίος συνδέεται με το υπόλοιπο αγγείο μέσω ενός μίσχου.
Η εμφάνισή του θυμίζει ένα μικρό μούρο που προβάλλει από την αρτηρία και συνήθως αναπτύσσεται στα σημεία όπου διακλαδίζονται τα αιμοφόρα αγγεία.
Υπολογίζεται ότι σακοειδές ανεύρυσμα παρουσιάζει ποσοστό από 3,5% έως 6% του γενικού πληθυσμού. Μάλιστα, στο 15% έως 30% των συγκεκριμένων περιπτώσεων εντοπίζονται περισσότερα από ένα σακοειδή ανευρύσματα.
Η δεύτερη μορφή είναι το ατρακτοειδές ανεύρυσμα, το οποίο εμφανίζεται πιο σπάνια.
Σε αντίθεση με το σακοειδές, δεν σχηματίζει έναν μικρό σάκο σε συγκεκριμένο σημείο της αρτηρίας, αλλά παρουσιάζει επιμήκη διόγκωση που περιλαμβάνει ολόκληρο το τοίχωμα του αγγείου και εκτείνεται και στις δύο πλευρές του.