amp-8220-chtypaei-amp-8221-oloena-kai-mikroteres-ilikies-anisychia-stoys-epistimones-gia-ton-karkino-toy-enteroy-i-kinisi-poy-sozei-244381
21:41

“Χτυπάει” ολοένα και μικρότερες ηλικίες: Ανησυχία στους επιστήμονες για τον καρκίνο του εντέρου, η κίνηση που σώζει

21:41
Ορφέας

Το φαινόμενο της ανησυχητικής άνοδου περιπτώσεων καρκίνου του παχέος εντέρου σε άτομα νεότερης ηλικίας, κυρίως κάτω των 50 ετών, απασχολεί έντονα την επιστημονική κοινότητα. Αυτή η τάση, που εντείνεται ετησίως, έχει οδηγήσει τους ερευνητές σε εντατική αναζήτηση για τις υπεύθυνες αιτίες.

Διεθνώς, η συχνότητα εμφάνισης τέτοιων καρκινικών περιστατικών σε νεαρότερες ηλικίες είναι σε άνοδο, μια πραγματικότητα που προκαλεί αυξανόμενη ανησυχία. Ένα έγγραφο της Αμερικανικής Εταιρείας κατά του Καρκίνου, δημοσιευμένο τον Ιανουάριο, καταγράφει αυτή την ανησυχητική αύξηση στις ηλικιακές ομάδες των 20, 30 και 40 ετών, επιβεβαιώνοντας τις εκκλήσεις για επιτακτική ανάγκη δράσης. Παρατηρείται, επίσης, ότι οι καρκίνοι αυτοί εμφανίζουν μεγαλύτερη επιθετικότητα σε νεότερα άτομα, μέρος του προβλήματος είναι ότι πολλοί είναι ακόμα πολύ νεαροί για να υποβληθούν στις προτεινόμενες διαγνωστικές δοκιμασίες, κάτι που έχει βοηθήσει στη μείωση των περιπτώσεων σε άτομα άνω των 50.

Advertisement

Γιατί τόσοι νεότεροι άνθρωποι παθαίνουν καρκίνο του εντέρου;

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια ανησυχητική τάση στο χώρο της υγειονομικής περίθαλψης: μια αξιοσημείωτη αύξηση των περιπτώσεων καρκίνου του εντέρου μεταξύ των νεότερων ατόμων. Παραδοσιακά θεωρούμενη ασθένεια που πλήττει κυρίως τους ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας, η αύξηση των διαγνώσεων σε άτομα κάτω των 50 ετών έχει προκαλέσει ευρεία ανησυχία στους επαγγελματίες του ιατρικού κλάδου και στους ερευνητές. Αν και οι ακριβείς λόγοι πίσω από αυτή τη μετατόπιση παραμένουν πολύπλευροι και δεν έχουν γίνει πλήρως κατανοητοί, αρκετοί βασικοί παράγοντες συμβάλλουν σε αυτή την ανησυχητική τάση.

Advertisement

Ένας από τους κύριους παράγοντες που ευθύνονται για την αύξηση του καρκίνου του παχέος εντέρου στους νεότερους πληθυσμούς είναι οι μεταβαλλόμενες συνήθειες του τρόπου ζωής. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής που χαρακτηρίζεται από καθιστική συμπεριφορά, κακές διατροφικές επιλογές και αύξηση των ποσοστών παχυσαρκίας έχουν συμβάλει σημαντικά στην επικράτηση διαφόρων χρόνιων ασθενειών, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του παχέος εντέρου. Οι δίαιτες που είναι πλούσιες σε επεξεργασμένα τρόφιμα, πλούσιες σε κόκκινο κρέας και χαμηλές σε φυτικές ίνες έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου, ιδίως σε νεότερα άτομα που έχουν μεγαλώσει με εύκολη πρόσβαση σε γρήγορο φαγητό και επεξεργασμένα σνακ.

Advertisement

Επιπλέον, η ευρεία υιοθέτηση ανθυγιεινών συνηθειών όπως το κάπνισμα και η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μεταξύ των νεότερων δημογραφικών ομάδων, επιδεινώνει περαιτέρω τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του εντέρου. Το κάπνισμα έχει καθιερωθεί εδώ και καιρό ως παράγοντας κινδύνου για διάφορους καρκίνους, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του παχέος εντέρου, ενώ η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να βλάψει τα κύτταρα που επενδύουν το παχύ έντερο, οδηγώντας ενδεχομένως στην ανάπτυξη καρκινικών όγκων με την πάροδο του χρόνου.

Πέρα από τους παράγοντες του τρόπου ζωής όμως, οι περιβαλλοντικές επιδράσεις παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση καρκίνου του εντέρου σε νεότερη ηλικία. Η έκθεση σε περιβαλλοντικές τοξίνες, όπως η ρύπανση και οι χημικές ουσίες που περιέχονται σε ορισμένα οικιακά προϊόντα, μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη καρκινικών μεταλλάξεων στο παχύ έντερο. Επιπλέον, η επικράτηση της χρήσης αντιβιοτικών και ο αντίκτυπός της στην υγεία του εντέρου έχει συγκεντρώσει την προσοχή τα τελευταία χρόνια, με ορισμένες έρευνες να υποδηλώνουν μια πιθανή σχέση μεταξύ της έκθεσης σε αντιβιοτικά και του αυξημένου κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου.

Advertisement

Η γενετική προδιάθεση δεν μπορεί επίσης να αγνοηθεί όταν συζητείται η αυξανόμενη συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου του εντέρου μεταξύ των νεότερων ατόμων. Αν και οι κληρονομικές μορφές καρκίνου του παχέος εντέρου, όπως το σύνδρομο Lynch και η οικογενής αδενωματώδης πολυποδίαση (FAP), είναι σχετικά σπάνιες, αποτελούν σημαντικό κίνδυνο για τους πάσχοντες. Οι γενετικές μεταλλάξεις που σχετίζονται με αυτά τα σύνδρομα μπορούν να αυξήσουν σημαντικά την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου σε νεότερη ηλικία, μερικές φορές ακόμη και ελλείψει άλλων παραγόντων κινδύνου.

Τι μπορείτε να κάνετε για να εντοπίσετε και να μειώσετε τον κίνδυνο;

Η καθυστερημένη διάγνωση του καρκίνου του παχέος εντέρου σε νεότερους ασθενείς αποτελεί άλλη μια πρόκληση για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του ζητήματος αυτού. Τα συμπτώματα του καρκίνου του παχέος εντέρου, όπως οι αλλαγές στις συνήθειες του εντέρου, η αιμορραγία από το ορθό και ο κοιλιακός πόνος, συχνά αποδίδονται σε λιγότερο σοβαρές καταστάσεις σε νεότερα άτομα, οδηγώντας σε καθυστέρηση στην αναζήτηση ιατρικής φροντίδας. Ως αποτέλεσμα, ο καρκίνος μπορεί να εξελιχθεί σε πιο προχωρημένα στάδια μέχρι τη διάγνωσή του, καθιστώντας τη θεραπεία λιγότερο αποτελεσματική και μειώνοντας τα συνολικά ποσοστά επιβίωσης.

Για την καταπολέμηση της αυξανόμενης επίπτωσης του καρκίνου του παχέος εντέρου στους νεότερους πληθυσμούς, είναι απαραίτητη μια πολύπλευρη προσέγγιση. Η τακτική σωματική δραστηριότητα, η διατήρηση μιας ισορροπημένης διατροφής πλούσιας σε φρούτα, λαχανικά και δημητριακά ολικής αλέσεως και η αποφυγή του καπνίσματος και της υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ μπορούν για παράδειγμα, να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου σε νεότερη ηλικία.

Advertisement

Επιπλέον, η έγκαιρη πρόσβαση σε διαγνωστικά κέντρα και εργαλεία για τον καρκίνο του παχέος εντέρου είναι υψίστης σημασίας για τη διασφάλιση της ανίχνευσης και της θεραπείας. Ενώ οι τρέχουσες κατευθυντήριες γραμμές για τον έλεγχο συνιστούν συνήθως την έναρξη τακτικών εξετάσεων στην ηλικία των 50 ετών για τα άτομα μέσου κινδύνου, πρόσφατες μελέτες υποδεικνύουν ότι ο έλεγχος μπορεί να χρειάζεται να ξεκινήσει νωρίτερα για τα άτομα με ορισμένους παράγοντες κινδύνου, όπως οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου ή φλεγμονώδους νόσου του εντέρου.

Με την αντιμετώπιση των υποκείμενων παραγόντων που συμβάλλουν στην τάση αυτή, συμπεριλαμβανομένων των επιλογών τρόπου ζωής, των περιβαλλοντικών επιδράσεων, της γενετικής προδιάθεσης και της καθυστερημένης διάγνωσης, μπορούμε να εργαστούμε προς την κατεύθυνση της μείωσης της επιβάρυνσης των νεότερων ατόμων από τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Μέσω ενός συνδυασμού προληπτικών μέτρων, έγκαιρης ανίχνευσης και αποτελεσματικών στρατηγικών θεραπείας, μπορούμε να προσπαθήσουμε να αντιστρέψουμε αυτή την ανησυχητική τάση και να εξασφαλίσουμε ένα υγιέστερο μέλλον για τις επόμενες γενιές.