Τι θα συνέβαινε στην Ελλάδα και πως θα ήταν η καθημερινότητά μας αν ο κορωνοϊός είχε εμφανιστεί στα 90s
Enimerotiko.gr
Ελλάδα

Τι θα συνέβαινε στην Ελλάδα και πως θα ήταν η καθημερινότητά μας αν ο κορωνοϊός είχε εμφανιστεί στα 90s

Από σήμερα στις 6 το πρωί ισχύει η απαγόρευση κυκλοφορίας λόγω κορωνοϊού. Οι εναλλακτικές για όταν θα θέλετε να βγείτε για να προμηθευτείτε βασικά αγαθά ή να κάνετε τις δουλειές σας είναι τρεις:

1. Συμπληρώνετε ένα έντυπο που θα αναφέρει 6 λόγους που επιτρέπεται να μετακινηθείτε

2. Ένα SMS στο 13033, το οποίο θα σάς στέλνει απάντηση

3. Ο πιο απλός τρόπος: Ένα χαρτί που θα μπορείτε να συμπληρώνετε στο σπίτι του και θα πρέπει να γράφει πάνω πού θα πάτε και τι ώρα

Για παράδειγμα: «Βγαίνω στις 10.30 π.μ και πηγαίνω στο σούπερ μάρκετ». Μαζί με το χαρτί θα πρέπει να έχετε και την ταυτότητά σας για να την επιδείξετε αν σας ζητηθεί για έλεγχο στο δρόμο.
Σύμφωνα με το σχετικό διάγγελμα του πρωθυπουργού ο υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων, Νίκος Χαρδαλιάς, ο υπουργός Επικρατείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Κυριάκος Πιερρακάκης, ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, Λευτέρης Οικονόμου, ο υφυπουργός Υγείας, Βασίλης Κοντοζαμάνης και ο υφυπουργός Εσωτερικών, Θεόδωρος Λιβάνιος θα επιτρέπονται μόνον μετακινήσεις προς χώρους εργασίας, σούπερ μάρκετ και φαρμακεία.

Οι πολίτες που θα θέλουν να μετακινηθούν θα στέλνουν μηνύματα SMS προς τον αριθμό 13033 και εν συνεχεία θα δηλώνουν σε ειδική φόρμα το πού θα κατευθύνονται, έτσι ώστε να αποτρέπονται οι αναιτιολόγητες μετακινήσεις. Πρόκειται για εφαρμογή του σχεδίου «Άρτεμις» με στόχο την αντιμετώπιση της εξάπλωσης του ιού στη χώρα μας που εισέρχεται σε νέα φάση.

Μένουμε σπίτι

Με τον κορονοϊό να εξαπλώνεται ραγδαία σχεδόν σε κάθε γωνιά του πλανήτη, οι ειδικοί μας τονίζουν σε κάθε ευκαιρία πως ο μόνος τρόπος για να μπει ένα «φρένο» και να μειωθούν τα κρούσματα είναι να μείνουμε σπίτι.

Δεν είναι εύκολο για έναν δραστήριο άνθρωπο να μείνει στο σπίτι

Πράγματι είναι ζόρι να πρέπει να περιοριστείς στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού σου. Αν και σήμερα το εύρος των δραστηριοτήτων λόγω της τεχνολογίας δεν είναι λιγοστό. Μπορείς να κάνεις τις δουλειές που τόσο καιρό ανέβαλες λόγω έλλειψης χρόνου και στη συνέχεια να χαζέψεις στα social media, να περιηγηθείς στο  διαδίκτυο, να κάνεις νέους φίλους μέσω chat ή να δεις ταινίες στην τηλεόραση, στη συνδρομητική τηλεόραση ή στο you tube.

Είμαστε τυχεροί που κορονοϊός δε μας βρήκε το 1995 αλλά το 2020

Εκείνη την εποχή έμπαινε η τεχνολογία δειλά – δειλά στη ζωή μας. Τότε ακόμη δεν υπήρχε το εύρος των επιλογών του σήμερα αν και βέβαια δεν ήταν τόσο άσχημα τα πράγματα όσο ίσως κανείς πιστεύει καθώς οι άνθρωποι έβλεπαν συχνότερα ο ένας τον άλλο, έκαναν περιπάτους, διάβαζαν βιβλία, έβλεπαν τα λιγοστά κανάλια, νοίκιαζαν βιντεοκασέτες (τότε άνοιγαν σαν τα μανιτάρια) άκουγαν ραδιόφωνο και γενικότερα έκαναν ομαδικές δραστηριότητες.

Τα ιδιωτικά κανάλια βρίσκονται στην πρώτη πενταετία της ζωής τους και αν έπρεπε να μεταδώσουν τις ειδήσεις για τον κορονοϊό η πληροφόρηση θα ήταν μειωμένη

Θεωρείται δεδομένο, ωστόσο, πως θα προσπαθούσαν να καλύψουν το θέμα όσο καλύτερα μπορούσαν. Άρα θα είχαμε να δούμε αρκετές ενημερωτικές εκπομπές αλλά χωρίς τη ροή ειδήσεων που έχουν τα σημερινά από κάθε γωνιά του πλανήτη μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα.

Διέξοδος το 1995 ήταν οι κονσόλες παιχνιδιών τύπου “ατάρι” για τους πλούσιους ή πιο ψαγμένους

Μια καλή λύση για εκείνη την εποχή θα ήταν το ραδιόφωνο και εννοείται ένα καλό βιβλίο (όπως και τώρα). Μετά κανένα σκάκι, τάβλι και κάποιο επιτραπέζιο, (αυτά βασικά είναι καλές ιδέες και για τώρα), σίγουρα θα έπρεπε να επιστρατευτούν. Οι πιο… προχωρημένοι άντε να είχαν καμία κονσόλα παιχνιδιών τύπου «ατάρι» για να «σκοτώσουν» κι εκεί λίγες ώρες…

Το ίντερνετ ήταν στα σπάργανα

Και φτάνουμε στο πιο σημαντικό κομμάτι. Το ίντερνετ τότε ήταν (για την Ελλάδα) στα πρώτα του βήματα. Κάτι Facebook, κάτι youtube, κάτι sites για να κατεβάζεις ταινίες απλά… δεν υπήρχαν. Αλλά και να υπήρχαν, δεν σημαίνει πως θα μπορούσατε να τα χρησιμοποιήσετε με τους ρυθμούς του σήμερα.

Το ίντερνετ “έτρεχε” σε ρυθμούς χελώνας

Για όσους είναι νεότεροι σε ηλικία να θυμίσουμε απλά το εξής: αν μιλούσε κάποιος στο τηλέφωνο, εσύ στο ίντερνετ δεν μπορούσες να μπεις! Ή διαφορετικά: Αν ήσουν στο ίντερνετ και μετά από περίπου 40 λεπτά (τόσο… γρήγορες ήταν οι συνδέσεις) η σελίδα που είχες επιλέξει ν’ ανοίξεις ήταν στο 97%, και εκείνη την ώρα η μητέρα σου σήκωνε το ακουστικό για να πάρει τηλέφωνο τη γιαγιά σου για να δει πώς πάει τότε η σύνδεση χανόταν και εσύ έπρεπε να ξεκινήσεις και πάλι από την αρχή!

Υπήρχε χρονοχρέωση στην τηλεφωνική επικοινωνία

Και δεν μιλάμε καν για τις εξωπραγματικές χρεώσεις. Στη σύνδεση με το Internet, οι μονάδες έπεφταν βροχή. Σαν να μιλούσες στο τηλέφωνο με Αυστραλία, ένα πράγμα. Η επικοινωνία, λοιπόν, με τον έξω κόσμο θα έπρεπε να γίνει χωρίς κινητά, χωρίς email, χωρίς chatrooms για τη συντριπτική πλειονότητα των πολιτών. Μόνο με ένα τηλέφωνο. Και όποιος το προλάβει!

Και αν θέλουμε να το πάμε και ένα βήμα παραπάνω, δεδομένου του επιπέδου που βρισκόντουσαν τότε οι υποδομές, θεωρείται δύσκολο να άντεχε το δίκτυο του ΟΤΕ τον τεράστιο όγκο τηλεφωνημάτων.

Τηλεργασία και εκπαίδευση εξ αποστάσεως μέσω skype

Λίγο πολύ τόσο η εργασία όσο και εκπαίδευση εξ αποστάσεως συνδέονται με τα όσα ειπώθηκαν για το internet στην προηγούμενη ενότητα.

Ας πάρουμε αρχικά την υπόθεση εργασία από το σπίτι. Λίγα μπορούν να ειπωθούν εδώ. Πρακτικά κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατο το 1995. Λάπτοπ, τάμπλετ, smartphones, ήταν επιστημονική φαντασία. Για την ακρίβεια εκείνη την εποχή λίγα ήταν τα σπίτια που είχαν έναν καλό υπολογιστή ικανό να «σηκώσει» το βάρος μιας δουλειάς.

H εκπαίδευση εξ’ αποστάσεως ήταν στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας

Τα ίδια πάνω κάτω ισχύουν και για την εκπαίδευση. Για όλους τους λόγους που αναφέρθηκαν παραπάνω η εξ αποστάσεως εκπαίδευση θα ήταν πρακτικά αδύνατη. Σκεφτείτε πως αυτό είναι… κομματάκι δύσκολο ακόμα και σήμερα. Πόσο μάλλον τότε.

Ένα πιθανό σενάριο πως ο τότε υπουργός Παιδείας θα είχε δώσει εντολή σε δασκάλους και καθηγητές να στέλνουν στα σπίτια των μαθητών ενημερωτικά σημειώματα με τα μαθήματα που πρέπει να γίνουν και τους γονείς να αναλαμβάνουν, για όσο καιρό διαρκούσαν τα περιοριστικά μέτρα, τον ρόλο του δασκάλου.

Βέβαια αυτό θα ήταν ένας καλός τρόπος για να περνούσε η ώρα μέσα στο σπίτι κατά τη διάρκεια αυτής της άτυπης καραντίνας αλλά το πιθανότερο είναι πως όλοι κάποια στιγμή θα εγκατέλειπαν την προσπάθεια βλέποντας το μάταιο του πράγματος και κάπως έτσι το σχολικό έτος θα έπαιρνε παράταση. Κάτι που, ούτως ή άλλως, σε περίπτωση που διαρκέσουν για αρκετό καιρό τα περιοριστικά μέτρα, είναι πολύ πιθανό να γίνει το καλοκαίρι που μας έρχεται.


Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα